BLOGOSFERA

„SEN CZERWONEGO PAWILONU” – kronika obyczajów

„Sen czerwonego pawilonu” (红楼梦Hónglóu Mèng) to XVIII-wieczna powieść chińska napisana przez Cao Xueqin. Autor powieści wywodził się z rodu służącemu pierwszym cesarzom z dynastii Qing. Pewno też dlatego wiele scen powieści jest o charakterze osobistym autora.

cao xueqin

Dzieło jest jedną z czterech klasycznych powieści chińskich. Obok „Opowieści o Trzech Królestwach”, „Opowieści znad Brzegów Rzeki”

au bord de leau chap1

i „Wędrówki na Zachód”, jest wyjątkowo wybitną pozycją powieściopisarstwa, uznawaną za najwybitniejszy utwór znany i lubiany przez amatorów literatury chińskiej. Przewijają się w niej wątki obyczajowe, psychologiczne i miłosne połączone z autobiograficznymi.
„Najmłodsza” powieść z 4 wielkich klasycznych powieści chińskich, uznawana była nawet przez Mao Zedong’a za jedną z godności osobistych Chin. Jest to wielowątkowe, panoramiczne dzieło łączące w sobie elementy powieści obyczajowej, miłosnej, psychologicznej z elementami doktryn konfucjańskich.

W gronie młodzieży z początków XX wieku fabuła nieszczęśliwej miłości cieszyła się ogromną popularnością. Powieść o dość złożonej strukturze potrafi skusić swą trafną obserwacją społeczną i psychologiczną, poza tym jest napisana pięknym językiem, a także łączy w sobie alegoryczne interpretacje.

Na tle prawdziwego obrazu rodu Jia ukazana jest ewolucja rozkwitu i upadku arystokratycznego tej rodziny, będącej przykładem obrazu społeczeństwa chińskiego z XVIII w.
Głównym bohaterem jest Jia Baoyu – syn Jia Zheng i jego żony Wang – nieszczęśliwie zakochany w swej kuzynce Lin Daiyu, z którą dzieli wspólną pasję do muzyki i poezji. Pod naciskiem swych rodziców młody bohater poślubia inną wybrankę, również swoją kuzynkę Xue Baochai, zaś jego ukochana Lin Daiyu umiera. Doprowadza to do dramatycznego odsunięcia się syna od rodziny i życia w osamotnieniu.

sen w czerwonym pawilonie  (1)

Mimo że autor wspaniale posługiwał się językiem klasycznym, swą powieść skomponował w języku mówionym tzw. baihua, w najbardziej czystym pekińskim dialekcie. Dialekt ten stał się później basą standardowego mandaryńskiego języka. Jak wiadomo przed ruchem 4 maja większość dzieł była pisana klasycznym językiem. Dlatego też na początku XX wieku leksykografowie wzorują się na tej powieści aby stworzyć nowe słownictwo j.mandaryńskiego.
Składająca się z 120 opowieści, jest to jedna z najdłuższych powieści, jakie kiedykolwiek napisano. Cao Xueqin ukończył w niej 80 opowiadań, resztę 40 napisał Gao E wiernie w/g planu autora.

wydanie

« Sen Czerwonego Pawilonu » przez dłuższy czas pozostał mistyczny i anonimowy. Intencją autora było prawdopodobnie uniknięcie prześladowań ze strony władz. Dopiero w XX wieku, dzięki głębokiej analizie autorstwo książki zostało nadane Cao Xueqin.

Potężna arystokratyczna rodzina Jia podzielona jest tutaj na dwa skrzydła – Rongguo i Ningguo – żyją oni w wspaniałych rezydencjach stolicy. Klan korzysta z dobrodziejstw cesarza i utrzymuje bliskie stosunki z innymi ważnymi rodzinami jak Xue, Shi i Wang.

Autor ukazuje wspaniałość i rzeczywistość uprzywilejowanych klas, hipokryzję instytucji cesarskich oraz wyzysk człowieka przez człowieka oparty o system niewolnictwa.

sen w czerwonym pawilonie  (2)

Dzięki swym chwalebnym przodkom rodzina Jia odziedziczyła szlachectwo, posiada również silne wpływy w stolicy cesarstwa. Ale brak moralności niektórych jej męskich przedstawicieli przyspiesza rychłą dekadencję całego klanu.

sen w czerwonym pawilonie  (4)

Rodzina Jia o silnej pozycji społecznej, z wielkiego dobrobytu, za sprawą intryg i śmiertelnych rywalizacji powoli zacznie się zsuwać ze swego piedestału. Wewnętrzne potyczki między żonami i zazdrosnymi konkubinami nasycają czytelnika intrygami.

sen w czerwonym pawilonie  (5)

sen w czerwonym pawilonie  (6)

Jeden z najbardziej wyróżniających się aspektów powieści tkwi w dużej liczbie postaci. Jest ich 448, istnieje około 300 zwanych głównymi bohaterami, reszta to postaci podrzędne.

Jak już wiemy głównym bohaterem powieści jest Jia Baoyu urodzony ze szlachetnym nefrytem w ustach. Błyskotliwy, inteligentny, przystojny, wrażliwy i sentymentalny. Mimo tych atutów jest przedmiotem zjadliwej krytyki swego ojca, gdyż nie chce dzielić arystokratycznego stylu życia i przestrzegać ustalonych kodów. Nasz bohater spostrzega płeć piękną wszystkich klas społecznych jako wcielenie czystości. Gardząc większością mężczyzn i ich ambicjami mawia: „kobiety składają się z wody, mężczyźni z błota. Czuję się czysty i świeży, gdy jestem z kobietą, a uważam się za brudnego i śmierdzącego będąc w towarzystwie mężczyzn”. Nic dziwnego, gdyż mimo niechęci do płci męskiej Baoyu nie powstrzymuje się od uprawiania aktów seksualnych ze swym bratankiem Qin Zhong i aktorem Jiang Yuhan. Miłość, przyjaźń i rywalizacja między Jia Baoyu, Lin Daiyu i Xue Baochai jest tematem opowieści, które wytyczają tło stopniowego upadku rodziny Jia.

Jedyną przyjemnościa naszego bohatera są odwiedziny u matki i babki oraz spędzanie czasu w towarzystwie młodych dziewcząt z własnedo klanu. Wokół jego osoby kręcą się młode kobiety, zarówno członkinie rodziny jak i dalekie kuzynki i służące. Na dodatek większość postaci powieści są płci pięknej, odtwarzają one rolę bardziej moralną niż mężczyźni. Wielu postrzega w nim niezdarę, nawet nikt nie przypuszcza, że jego los jest nadzwyczajny.

Czytając powieść obserwujemy coś w rodzaju hołdu złożonego kobietom-rówieśnicom autora, które są zmuszone akceptować wolę rodziców i ochmistrzów. Mężczyźni zaś, często nadużywają swą dominującą pozycję, aby zaspokoić swe pragnienia i popędy.

sen w czerwonym pawilonie  (3)

Głównymi postaciami kobiecymi wyjętymi z życia bohatera Baoyu są Lin Daiyu, jego kuzynka i prawdziwa bratnia dusza oraz również inna kuzynka i jednocześnie przyszła żona – Xue Baochai. Istnieje jeszcze Xiren, pokojówka i nieoficjalna konkubina. Ze służącymi Qingwen i Xiren Baoyu dzieli dość głęboką więź.

sen w czerwonym pawilonie

Ważną rolę sprawują rodzice młodzieńca, jego babka, przyrodnia siostra Tanchun , przyszły szwagier Xue Pan i kuzynka Wang Xifeng

wang xifeng

Uważana jako jedno z największych dzieł literatury chińskiej, powieść została przetłumaczona na 22 języków oraz na 5 języków mniejszości narodowych chińskich. Dwa lata po swej chińskiej publikacji w 1793, została wydana w Japonii, a w Europie doczekała się wydania z 1830 roku w wersji angielskiej. Dla wielu obserwatorów, powieść ta jest zarówno wspaniałym dziełem literackim oraz narracyjnym jak i bardzo postępowym na świecie. Dzisiaj dzieło to stanowi bardzo cenne źródło informacji o społeczeństwie ostatniej dynastii chińskiej. Jest także wizjonerską refleksją nad tradycją i myślą tamtejszej epoki.

Poprzez prawdziwy mikrokosm społeczeństwa chińskiego, książka ta wzbudzała liczne dyskusje i zapytania. Podczas gdy wiele powieści, opowiadało o miłości i ukazywało ideały epoki, „Sen Czerwonego Pawilonu” wyróżniał się realizmem i subtelnością swych bohaterów, którzy nie są doskonali lecz są ludźmi ze swymi wadami oraz mocnymi i słabymi stronami.

Powieść jest również zaskakująca. Jej wizjonerskie i uniwersalne wartości, dążenia bohaterów nie mają granic.Koncepcja małżeństwa jest ulokowana w nowym świetle, wyraźnie podważając tradycyjne związki małżeńskie kosztem apologii związku miłosnego.

Arcydzieło Cao Xueqin zachowało swą moc ponad 200 lat po pierwszej publikacji i wydaje się, że nigdy nie straci na swej wartości … i nadal jest aktualne.

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
„SEN CZERWONEGO PAWILONU” – kronika obyczajów Reviewed by on 26 maja 2015 .

„Sen czerwonego pawilonu” (红楼梦Hónglóu Mèng) to XVIII-wieczna powieść chińska napisana przez Cao Xueqin. Autor powieści wywodził się z rodu służącemu pierwszym cesarzom z dynastii Qing. Pewno też dlatego wiele scen powieści jest o charakterze osobistym autora. Dzieło jest jedną z czterech klasycznych powieści chińskich. Obok „Opowieści o Trzech Królestwach”, „Opowieści znad Brzegów Rzeki” i „Wędrówki

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Zhongguo 中国

"中国" - jest sinologiem, propagatorem Chin i kultury chińskiej. Przyjaciel narodu chińskiego. Podróżując po Chinach zagląda w miejsca trudno dostępne dla turystów. Mawia: "CHINY - to pasja i powołanie. KRAJ, w którym jest najwięcej ludzi do polubienia"

komentarze 2

  • „Sen Czerwonego Pawilonu” jest rzeczywiście pozycją literacka godna uwagi. Jak Pan słusznie zauważył jest to epopeja narodowa. W Chinach niemal wszyscy ją znają.

    Szkoda bardzo, że nie znalazł się śmiałek, który by ja przetłumaczył na polski.

    Prawdziwych sinologów w Polsce mało. Miejmy nadzieję, że w nowym młodym pokoleniu studiującym sinologię, znajdą się tłumacze tego wspaniałego dzieła.

  • Dziękuję, że Pan przypomniał Sen Czerwonego Pawilonu. To najważniejsza chińska powieść, można powiedzieć dzieło narodowe.
    Jest niebywałym skandalem, że Sen nie został przetłumaczony na język polski i to e czasach kiedy
    są tłumaczone różnego rodzaju współczesne romanse i pseudoromanse, czy zwykła literatura.
    Fakt braku tłumaczenia nie wystawia dobrej opinii polskim sinologom.

Pozostaw odpowiedź