Chiny news,Komentarz eksperta

P. Behrendt: Kolejna Biała Księga utwierdza dotychczasowe kierunki rozwoju chińskiej armii

Paweł BehrendtOpublikowana 16 kwietnia Biała Księga poświęcona stanowi i zadaniom stawianym przed Chińską Armią Ludowo-Wyzwoleńczą, obrazuje, z jaką konsekwencją Pekin realizuje zamierzone cele.

Od roku 1998 ukazało się już 8 takich dokumentów. Tegoroczne wydanie jest o tyle ciekawe, że oprócz zwyczajowych ogólnych stwierdzeń natury politycznej oraz dotyczących kierunków dalszego rozwoju ChALW, ale także nieco informacji dotyczących struktury i liczebności wojsk. To ostatnie jest związane z deklarowanym od pewnego czasu wprowadzeniem większej transparentności chińskiej armii. Na konferencji prasowej poświęconej Białej Księdze obszernych wyjaśnień i komentarzy udzielał rzecznik chińskiego MON Yang Yujun.

W sprawach ogólnopolitycznych podkreślono rosnące znaczenie regionu Azji i Pacyfiku w globalnej gospodarce oraz rosnące w związku z tym wyzwania, jakie stają przed Chinami. ChRL po raz kolejny deklaruje brak zainteresowana ekspansją militarną czy dążenia do hegemonii. Co więcej, zdaniem Pekinu wraz ze wzrostem własnej potęgi w parze idzie wzrost odpowiedzialności za stabilność i to nie tylko w skali regionalnej, ale również globalnej. Jako główny problem, przed jakim stają państwa regionu, wskazano destabilizację wywołaną powrotem USA do Azji oraz akcje innych państw „naruszających suwerenność terytorialną i prawa morskie Chin”. Z nazwy wymieniono tutaj jedynie Japonię i spór o Senkaku/ Diaoyu. Dynamicznie zmieniająca się sytuacja zmusza zatem Chiny do rozbudowy marynarki wojennej. Skrytykowano także podejmowane przez niektóre państwa próby budowy nowych i zacieśniania istniejących sojuszy militarnych. Ten fragment nie musi dotyczyć to jedynie polityki prowadzonej przez Stany Zjednoczone. Równie prawdopodobnie chodzi tutaj o podejmowane przez japońskiego premiera Shinzō Abe próby zmontowania koalicji państw uwikłanych w spory terytorialne z Chinami.

Główne zadania stawiane przed ChALW obejmują stanie na straży pokoju oraz „chińskiego marzenia”. Jak widać KPCh przyznaje armii ważną rolę w polityce zagranicznej i utrzymaniu stabilności wewnątrz kraju. Samo użycie sloganu „Chinese Dream” może sugerować, że Pekin czuje się już na siłach podjąć rywalizacje z USA na płaszczyźnie globalnej i przeciwstawić słynnemu „American Dream” własną koncepcję. Niemniej głównym celem wojska pozostają przygotowania do ewentualnej wojny i zwycięstwo w niej; przy czym ambicje Chin nie wychodzą poza konflikty lokalne. W dokumencie znalazło się użyte już 2 lata temu przez Hu Jintao stwierdzenie o zdolności do zwyciężania w „konfliktach lokalnych ery informacji”. Wśród istotnych zadań sił zbrojnych wymieniono także zapewnienie integralności terytorialnej państwa, obronę jego suwerenności i bezpieczeństwa. Wszystkie te elementy mogą być zdaniem autorów Księgi zagrożone wrogimi prowokacjami. Szczególną uwagę zwrócono na ochronę wód terytorialnych i praw morskich. W tym celu konieczna jest budowa floty pełnomorskiej. Z innych zadań wymieniono jeszcze przeprowadzanie akcji pozamilitarnych (misje humanitarne, zwalczanie skutków klęsk żywiołowych), oraz zapewnienie stabilności tak w skali regionalnej jak i globalnej.

Najciekawszą częścią Białej Księgi jest jednak ujawnienie dokładniejszych danych na temat liczebności i struktury ChALW. Wojska lądowe maja liczyć 850 tys. żołnierzy zgrupowanych w 18 korpusach oraz dodatkowych samodzielnych dywizjach i brygadach. Ciekawostką jest używanie przez chińskich wojskowych terminu korpus mieszany. Już wcześniej wiedziano, że Chiny są podzielone na 7 regionów wojskowych. Według ujawnionych informacji ordre de bataille prezentuje się następująco: region wojskowy Shenyang (Mandżuria): 16, 39 i 40 korpus; Pekiński RW: 27, 38 i 65 korpus; RW Lanzhou (Xinjiang – Gansu): 21 i 47 korpus; RW Jinan (Shandong – Henan): korpusy 20, 26 i 54; Nankiński RW (wschodnie wybrzeże): 1, 12 i 31 korpus; RW Guangzhou (południe kraju z prowincjami Hunan i Hubei): 41 i 42 korpus; RW Chengu (Syczuan, Yunnan i Tybet): 13 i 14 korpus. Podział na konkretne regiony wojskowe jest znany co najmniej od połowy lat 90-tych, ale ujawnienie podziału i dyslokacji poszczególnych korpusów jest novum. Wcześniejsze, dostępne szerszej publiczności, dane zakładały podział wojsk lądowych na 24 grupy armijne. Wprowadzając zmiany w organizacji i redukując liczbę dowództw, ChALW stara się najwyraźniej zwiększyć swoją elastyczność, uprościć strukturę dowodzenia i, nie ukrywajmy, poczynić oszczędności na etatach sztabowych i generalskich. Biała Księga nie ujawnia co się stało ze znanymi wcześniej 28 okręgami wojskowymi. Przypuszczalnie już wcześniej pełniły głównie rolę administracyjną, a większą rolę miały odegrać na wypadek pełnoskalowego konfliktu i powszechnej mobilizacji, gdyż ich liczba nie pokrywała się z liczba znanych grup armijnych.

Marynarka wojenna liczy 235 tys. oficerów i marynarzy, a lotnictwo 398 tys. Podział MWChALW jest znany od lat i doszło w nim do żadnych zmian. Marynarka wojenna podzielona jest na 3 floty: Beihai (odpowiadająca za Może Żółte, główna baza Qingdao), Donghai (Morze Chińskie, główna baza w Ningbo) oraz Nanhai (Morze Południowochińskie, główna baza Zhanjiang). Sporo ciekawych informacji ujawniono natomiast na temat lotnictwa. Siły powietrzne są podzielone na 7 dowództw regionalnych, odpowiadających regionom wojskowym, ponadto podporządkowany im jest jeden korpus powietrznodesantowy. Nowością jest powołanie wojsk obrony powietrznej. Według Białej Księgi dotychczasowa rozbudowa lotnictwa nie uwzględniała w dostatecznym stopniu obrony powietrznej rozległego terytorium ChRL. Nowa formacja ma zintegrować jednostki myśliwców przechwytujących, naziemną obronę przeciwlotniczą oraz systemy wczesnego ostrzegania i rozpoznania lotniczego. Wojska obrony powietrznej nie będą jednak nowym, samodzielnym rodzajem wojsk i pozostaną w strukturach sił powietrznych. Kilka zdań poświęcono także, choć bez większych szczegółów, II Korpusowi Artylerii, grupującymi jednostki rakiet balistycznych i pocisków manewrujących. Podane informacje dotyczyły ogólnego wyposażenia sił rakietowych.

Biała Księga potwierdza i umacnia dotychczasowe tendencje w rozwoju chińskich sił zbrojnych. Duży nacisk jest kładziony na ulepszenie programów szkoleniowych i prowadzenie działań przy użyciu nowoczesnych technologii. Program modernizacji wszystkich rodzajów wojsk jest prowadzony bardzo konsekwentnie, a główne problemy dotyczą niemożności szybkiego uruchomienia seryjnej produkcji najbardziej zaawansowanego sprzętu. Ciekawym jest pytanie, kiedy w wytycznych miejsce „przygotowania do prowadzenia i zwyciężania w konfliktach lokalnych” zostanie zastąpione przez konflikty o większej skali? Wobec coraz większych cieć w budżecie Pentagonu Chiny mogą stać się globalnym mocarstwem szybciej niż same się tego spodziewają.

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
P. Behrendt: Kolejna Biała Księga utwierdza dotychczasowe kierunki rozwoju chińskiej armii Reviewed by on 19 kwietnia 2013 .

Opublikowana 16 kwietnia Biała Księga poświęcona stanowi i zadaniom stawianym przed Chińską Armią Ludowo-Wyzwoleńczą, obrazuje, z jaką konsekwencją Pekin realizuje zamierzone cele. Od roku 1998 ukazało się już 8 takich dokumentów. Tegoroczne wydanie jest o tyle ciekawe, że oprócz zwyczajowych ogólnych stwierdzeń natury politycznej oraz dotyczących kierunków dalszego rozwoju ChALW, ale także nieco informacji dotyczących

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź