Artykuły

W. Tomaszewski: Brillante Mendoza – reżyserska gwiazda z Filipin

MnendozaKino azjatyckie zaistniało w Polsce dzięki samurajskim filmom Kurosawy. Następna fala zainteresowań produkcją azjatyckich reżyserów nastąpiła kilkanaście lat później w związku ze światową karierą filmu Wejście Smoka z niezapomnianym Brucem Lee, która spowodowała modę na fabularne filmy z zakresu sztuki walki, które niemal masowo zaczęły być produkowane przez wytwórnie filmowe w Hongkongu. Przełom wieku bezwzględnie należał do reżyserów z Chin, którzy m.in. z pietyzmem odtwarzali odległą i mniej odległą historię swego kraju. Takie filmy jak: Przyczajony tygrys, ukryty smok, Dom latających sztyletów, Hero, Cesarz i zabójca, Trzy Królestwa czy nieznany w Polsce Konfucjusz podbiły widownię na całym świecie. Po epoce filmu chińskiego wydaje się, że filmowy świat zaczyna dostrzegać inne mniej znane kinematografie Azji Wschodniej. Jedną z nich jest, zupełnie nam nieznana, kinematografia z Filipin, kraju dla nas całkowicie egzotycznego. Może to stanowić dla nas zaskoczenie, ale jest to kinematografia o dużej tradycji, będąca w latach 60. XX w. trzecią kinematografią w świecie pod względem ilości wyprodukowanych filmów, zaraz po USA i Indiach.

Po okresie boomu w latach 60. i 70. poprzedniego wieku branża filmowa na Filipinach przeżywała wyraźny regres. Jednak ostatnio wydaje się, że filipińskie kino zaczyna odzyskiwać widzów i lokalny rynek do niedawna zdominowany, tak jak niemal na całym świecie, przez kino amerykańskie, szczególnie popularne w tym kraju, będącym przecież przez pół wieku protektoratem amerykańskim.

W 2011 r. aż trzy filipińskie filmy uzyskały  status najbardziej dochodowych filmów w historii Filipin. A nakręcone rok i dwa lata później filmy: Sisterakas i It takes a Man and a Woman pobiły rekordy poprzedników w uzyskanym dochodzie. Od 2007 r. dochody branży filmowej na Filipinach zwiększyły się o ponad 60%.

Jedną z osób, które przyczyniły się do tego ożywienia, jest reżyser Brillante Mendoza, który w ciągu ostatnich kilku lat wyreżyserował aż szesnaście filmów. Największym sukcesem Mendozy jest otrzymanie nagrody dla najlepszego reżysera za film Kinatay (o studencie kryminologii, który dla pieniędzy wiąże się z organizacją przestępczą)  na Festiwalu Filmowym w Cannes. Ponadto jego film Thy Womb był nominowany do nagrody Złotego Lwa na ubiegłorocznym Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji. W Dubaju na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym jego film Lola zdobył nagrodę dla najlepszego filmu. Jednak najbardziej jego znanym filmem jest Captive, powstały na podstawie historii porwania i uwięzienia w dżungli turystów przez muzułmańskich terrorystów na Filipinach. W tym filmie zagrała znana francuska aktorka Isabelle Huppert. Mendoza i jego filmy otrzymują nagrody lub są nominowane do nich na wielu innych filmowych festiwalach, głównie w Azji.

Ostatnio stacja telewizyjna „Ale Kino” pokazała jego film Thy Womb (Twoje łono) pod tytułem Druga żona. Akcja filmu toczy się gdzieś na małej wyspie w środowisku muzułmanów, w wyspiarskiej prowincji Tawi-Tawi, będącej najbardziej wysuniętym w kierunku południowo-zachodnim krańcem Filipin. Prowincja Tawi-Tawi wchodzi w skład Muzułmańskiego Autonomicznego Regionu Mindanao. Bohaterami jest już niemłode bezdzietne małżeństwo. Oboje są rybakami, a ona ponadto jest akuszerką. Fabuła filmu skupia się na poszukiwaniu drugiej żony dla męża, która dałaby mu dziecko. Film, mimo że jest filmem fabularnym, został wyreżyserowany w konwencji bliskiej filmom dokumentalnym. Mendoza, który odbył studia z zakresu sztuk pięknych, ma doskonale wyczucie piękna. Niemym bohaterem filmu jest przyroda, a szczególnie morze, będące „stałym uczestnikiem” filmu. Ponadto reżyser znakomicie pokazuje życie i obyczaje lokalnej społeczności. Można powiedzieć – egzotyka w pełnej krasie. Reżyser nie uniknął też pokazania najbardziej podstawowych problemów swojego kraju, ale zrobił to bardzo delikatnie, można powiedzieć, że je co najwyżej zasygnalizował. Widać to na przykładzie lokalnych piratów, którzy napadają na łódź głównych bohaterów, żeby zabrać złowione ryby i sieci, oraz przebiegających żołnierzy, którzy gonią nie wiadomo kogo (w domyśle muzułmańskich separatystów czy terrorystów). Pokazany jest także zniszczony kościół, który, jak należy sądzić, został opuszczony przez wiernych w pośpiechu (na niektórych terenach gdzie jest większość muzułmańska chrześcijanie są wyganiani lub zmuszani do przejścia na islam). Te sceny są na dalszym planie, jakby w tym filmie stanowiły tło dla osobistych losów małżeństwa. Film jest przepiękny. Zachęcam do obejrzenia. Nie będę oczywiście zdradzał dalszej fabuły i zakończenia. Mogę tylko dodać, że mimo innej wiary i innej obyczajowości, problemy które nękają bohaterów i sposób ich rozwiązywania nie różnią się specjalnie od naszych.

Najbliższe seanse: czwartek 19.09.2013 i wtorek 24.09.2013, „Ale Kino”.

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
W. Tomaszewski: Brillante Mendoza – reżyserska gwiazda z Filipin Reviewed by on 17 września 2013 .

Kino azjatyckie zaistniało w Polsce dzięki samurajskim filmom Kurosawy. Następna fala zainteresowań produkcją azjatyckich reżyserów nastąpiła kilkanaście lat później w związku ze światową karierą filmu Wejście Smoka z niezapomnianym Brucem Lee, która spowodowała modę na fabularne filmy z zakresu sztuki walki, które niemal masowo zaczęły być produkowane przez wytwórnie filmowe w Hongkongu. Przełom wieku bezwzględnie

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź