Artykuły,Chiny news,News,Publicystyka

Tygodnik Chiński: Perspektywa Brytyjska (12.03-17.03)

commons.wikimedia.org

Tygodnik Chiński: Perspektywa Brytyjska (12.03-17.03)

Prezentujemy Państwu drugi cotygodniowy przegląd brytyjskiej prasy autorstwa Aleksandra Balabanova. Jak na tle Polski prezentuje się brytyjska debata publiczna na temat wzrastającej potęgi Chin? Którym aspektom polityki Pekinu poświęca się na Wyspach najwięcej miejsca, a co znajduje się poza zainteresowaniem mediów?

Zapraszamy do lektury!

 

 

The guardian (12.03)

“Bezwstydni krytykanci”: Chińskie media odpowiadają na wątpliwości Zachodu dotyczące konsolidacji władzy przez Xi Jinpinga

Dzień po oficjalnym głosowaniu dotyczącym zmiany w konstytucji o zniesieniu limitu kadencji na urząd prezydenta, chińskie media stanowczo odpowiedziały “bezwstydnym, wrogim, zachodnim krytykantom”.

To stało się nawykiem dla niektórych na Zachodzie, aby źle mówić o chińskim systemie politycznym… Gdy tylko chodzi o kwestię chińską, postrzegana jest ona przez brudne okulary – można przeczytać w głównym artykule państwowej, anglojęzycznej gazety “The China Daily”. Jednakże niektórzy na Zachodzie twierdzą inaczej… pokazując w ten sposób swoją ignorancję dla realiów chińskich oraz mają wrogie uprzedzenia wobec chińskiego systemu politycznego z powodu ich irracjonalnej, subiektywnej i nieprofesjonalnej stronniczości” – dodał autor.

Partyjny brukowiec “The Global Times” również dorzucił swoje 3 grosze – “Jesteśmy coraz pewniejsi, że kluczem do rozwoju Chin jest utrzymanie mocnego przywództwa Komitetu Centralnego z towarzyszem Xi Jinpingiem na jego czele”

Ponadto, urzędnik ds. ustawodawczych Shen Chunyao bronił decyzji zniesienia limitu kadencyjności, którego celem było chronić Chiny przed kultem jednostki. Według niego Państwo Środka podąża “coraz bardziej i bardziej w stronę światła”.

 

The Times (12.03)

“Bójcie się chińskich gigantów technologicznych”

Autor artykułu dowiaduje się od pracowników Xiaomi, iż chińskie firmy najczęściej pracują w systemie “dziewięć-dziewięć-sześć”. Oznacza to, że w minimalnym tygodniu roboczym pracuje się od 9 do 21 przez 6 dni w tygodniu. Ta ogromna determinacja to nie tylko sygnał ostrzegawczy dla startupów z Doliny Krzemowej. Chiński przemysł już nie tylko produkuje tańsze kopie, ale również rozwija nowe technologie lub przejmuje zachodnie firmy z ich know-how’em.

Ponadto, Prezydent Xi dobrze zdaje sobie sprawę z tego, że innowacyjność w sektorze nowych technologii (AI- ang. sztuczna inteligencja, biotechnologia, komputery kwantowe) będzie kluczem do dominacji strategicznej i militarnej na świecie. Dlatego rząd ChRL zaplanował 17 “mega-projektów”, postrzeganych jako kluczowe dla wzrostu gospodarczego oraz pozycji militarnej państwa. W zeszłym roku wydatki Pekinu na B+R wzrosły o 14% do około $280 mld. Sama strategia zostania potentatem w AI do 2030 roku powinna zatrważać Zachód. Dlaczego?

Dlatego, że scentralizowana, spójna strategia oparta na państwowych subsydiach, wzrastających wydatkach i na B+R (badania i rozwój), elastyczności legislacyjnej oraz miękkich prawach pracowniczych, daje Chińczykom ogromną przewagę konkurencyjną. Jeśli Zachód chce stawić czoła tak odważnym działaniom, musi czym prędzej ustalić własną strategię, aby nie przegrać “wyścigu technologii” z Państwem Środka oraz przyciągać największe talenty z całego świata.

 

The Economist (10.03-16.03)

“No storm, but lots of tea cups” – „Burza w szklance wody”

Decyzja Xi Jinpinga o zniesieniu limitu kadencji przez wielu Chińczyków została odebrana pozytywnie. Ekonomista z Uniwersytetu Tsinghua Zhu Ning powiedział – Mamy stabilność i spójność. Prezydent udowodnił, że nie boi się podejmować trudnych decyzji. Przykładowo, podczas ostatnich 2 lat stopniowo wygaszał kopalnie węglowe przynoszące straty, przenosząc pozostałe środki do służby zdrowia (Odbyło się to kosztem 2 mln miejsc pracy).

Pewność, że Xi będzie rządził co najmniej przez kolejne 10 lat, niemal gwarantuje urzędnikom oraz przedsiębiorcom, że ich długoterminowe plany nie zostaną zatrzymane wraz ze zmianą ekipy partyjnej. Zwiększa to również szansę na powodzenie dwóch głównych projektów Prezydenta: Inicjatywy Pasa i Szlaku oraz budowy miasta Xiong’an.

Niektórzy badacze przewidują dużo gorszy scenariusz. Boją się, że centralizacja władzy, zamiast zwiększyć efektywność rządzenia, obniży ją. Nadgorliwość lokalnych władz w spełnianiu odgórnie wyznaczonych norm może mieć nieprzyjemne konsekwencje. Przykładowo, mieszkańcy północnej prowincji Hebei na początku zimy byli pozbawieni ogrzewania, gdyż urzędnicy zawzięcie trzymali się norm spalania węgla.

Zarówno optymiści, jak i pesymiści skrytykowali 5. Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych. Rząd ogłosił planowany wzrost gospodarczy na 6.5% tak jak w zeszłym roku. Jednakże Prezydent w swojej przemowie pominął zeszłoroczną obietnicę, iż będzie celować wyżej. Można było również usłyszeć wiele pozytywnych faktów i planów. Stopa bezrobocia w miastach ma zostać zredukowana do mniej niż 5%. Deficyt budżetowy też ma zostać obniżony.

Niemniej jednak te obietnice to nie odważne projekty gospodarcze, tylko zmiany, które urzędnicy wprowadzą w zdecydowanej większości sami, bez pomocy wszechmocnego Prezydenta. Być może Xi chce skonsolidować władzę w celu zwiększenia skuteczności, zanim podejmie większe wyzwania. Jak na razie zaobserwować można tylko jeden priorytet: coraz intensywniejsze gromadzenie władzy.

 

“A steamroller in reverse” – „Walec w odwrocie”

Dane ekonomiczne z 2016-2017 mogą być niepokojące dla Chin. Od początku 2016 do końca 2017 udział Chin w globalnym eksporcie spadł znacząco (z 13.9% do 13%). W tym czasie najwięksi azjatyccy konkurenci Państwa Środka (Japonia, Korea Południowa i Tajwan) zwiększyli swój udział o 1.2%.

Dlaczego tak się dzieje?

Jednym z wymienianych powodów są wahania walutowe. Ale pomimo tego, że yuan umacniał się do 2015 orku, stopniowo osłabiał się przez następna 1,5 roku. Inną głoszoną przesłanką jest niski przyrost naturalny i wzrastające koszty pracy. Ale mimo tego, że liczba Chińczyków w wieku produkcyjnym maleje, zasób siły roboczej oraz stopa zatrudnienia rosną. Ponadto, Chiny tracą udział w rynku nie tylko na rzecz państw o tańszej sile roboczej (Wietnam), ale również Japonii, Korei Płd. i Tajwanu.

Wzrost udziału tej trójki w globalnym eksporcie można wytłumaczyć zwiększonym popytem na wysoce zaawansowaną elektronikę – niszy, której Państwo Środka nie zdążyło opanować. Jednakże ceny tych sprzętów zaczęły spadać. Czy w takim razie to oznacza, że zwiększenie udział przez Japonię, Koreę Płd. i Tajwan to tylko zmiana cykliczna? Aktualna koniunktura na rynku zaawansowanej technologii może się pogarszać, ale te państwa z pewnością zyskają na rozwoju sztucznej inteligencji i robotyki w długim okresie – stwierdza Szef oddziału azjatyckiego w Oxford Economics Louis Kuijs.

W międzyczasie zmieniła się struktura gospodarki chińskiej. Nastąpiło częściowe przejście od przemysłu do usług, które są trudniejsze do wyeksportowania. Do tego zwiększenie popytu na rynku rodzimym, nie uwzględniane w statystykach eksportowych, spowodowało iż część dóbr które szły za granicę jest konsumowanych w kraju.

Dodatkowo, chiński eksport stał się bardziej “chiński”. Jeszcze 15 lat temu tylko 55% wartości dodanej produktów eksportowanych z Chin pochodziło od nich. Dziś jest to 67%. Liczbowo, Państwo Środka stanowi mniejszą część światowego eksportu. Jednakże zaczęło produkować większą część jego wartości dodanej, co ma największe znaczenie.

 

“Wolny Handel: Xi vs. Marshall”

Nazywany przez Winstona Churchilla “najszlachetniejszym aktem w historii”, plan Marshalla miał za zadanie odbudować powojenną Europę. Coraz częściej pojawia się pytanie o to, czy Inicjatywa Pasa i Szlaku może mu dorównać. Czy jest to uzasadnione?

Porównując budżety – z pewnością. Uwzględniając inflację, plan Marshalla dysponował kwotą $110-$130 mld. Jeżeli podzielić to na 16 państw, które obejmował, stanowił mniej niż 2.5% PKB poszczególnych odbiorców. Według American Enterprise Institute plan Xi, obejmujący 70 państw, zakłada wydatek około $118 mld.

Jednakże ta suma nie uwzględnia ogromnych pożyczek udzielonych do tej pory przez różne banki (China Development Bank oraz Export-Import Bank of China) – odpowiednio $180 mld i $110mld. Te sumy już przewyższają ich odpowiedniki w planie Marshalla, a Inicjatywa Pasa i Szlaku dopiero się zaczęła. Niektóre badania wskazują na to, że Pekin jest chętny wydać w sumie około $1 biliona.

Taka inicjatywa zmiażdżyłaby plan Marshalla w wielkości, ale nie w szczodrości. Około 90% środków z niego było przekazanych na zasadzie darowizny, a cała suma pochodziła od rządu amerykańskiego. Tymczasem inwestycje w ramach BRI pochodzą z różnych źródeł, w tym często prywatnych, a ich celem jest cześto zysk.  Podczas gdy liczby mogą zawyżać istotność BRI, zaniżają one również ważność planu Marshalla. Według niektórych badaczy prawdziwa waga tego planu nie leżała w samych pieniądzach, a w ustawach i systemach, które pomogła utworzyć.

Amerykanie zachęcili Europejczyków do reform ekonomicznych. Jeśli państwo chciało otrzymać pieniądze, musiało zobowiązać się do ustabilizowania gospodarek, zmniejszenia deficytów budżetowych, inflacji oraz barier handlowych. Bezsprzecznie spowodowało to zwiększenie standardu życia w spustoszonej wojną i przepełnionej biedą Europie. Natomiast większość członków BRI to państwa, których gospodarki już się rozwinęły lub rozwijają. Do tego, plan Marshalla uczynił rynek decydującą siłą w alokacji zasobów w Europie. BRI nie będzie nawet próbowało eksportować gospodarki rynkowej, gdyż jej sponsor nie zastosował jej jeszcze u siebie.

 

Udostępnij:
  • 6
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    6
    Udostępnienia
Tygodnik Chiński: Perspektywa Brytyjska (12.03-17.03) Reviewed by on 17 marca 2018 .

Tygodnik Chiński: Perspektywa Brytyjska (12.03-17.03) Prezentujemy Państwu drugi cotygodniowy przegląd brytyjskiej prasy autorstwa Aleksandra Balabanova. Jak na tle Polski prezentuje się brytyjska debata publiczna na temat wzrastającej potęgi Chin? Którym aspektom polityki Pekinu poświęca się na Wyspach najwięcej miejsca, a co znajduje się poza zainteresowaniem mediów? Zapraszamy do lektury!     The guardian (12.03) “Bezwstydni

Udostępnij:
  • 6
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    6
    Udostępnienia

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź