Artykuły,Publicystyka

T. Burdzik: Jamaah Ansharud Daulah – islamska organizacja terrorystyczna zagrażająca bezpieczeństwu Indonezji

Jamaah Ansharud Daulah (JAD, znana również jako Jamaah Ansharut Tauhid – JAT oraz Jamaah Ansharut Khalifah Daulah Nusantara – JAKDN) jest najliczniejszą indonezyjską organizacją terrorystyczną popierającą Państwo Islamskie (ISIS), dopuszczającą się ataków  terrorystycznych w Indonezji wymierzonych głównie w policję.

Logo JAD/Źródło: id.wikipedia.org na licencji CC BY-SA 3.0

JAD została założona przez islamskiego ekstremistę Abu Bakara Bashirego w 2008r. w Surakarcie. W początkach składała się z bojowników Jema’ah Islamiyah (JI), jak również Majelis Mujahidin Indonesia (MMI). Jedną z głównych przyczyn powstania JAD – o ile nie najważniejszą – był konflikt Bashira z MMI, do której należał od 2000r. Bashir zarzucał MMI działalność sprzeczną z zasadami islamu, zaś MMI była przeciwna autokratycznemu sposobowi rządzenia proponowanego przez Bashira. Spowodowało to rozłam w MMI, przez co część jego członków dołączyła do opuszczającego struktury MMI Bashira.

W 2017 r. JAD odpowiadał za 12 ataków terrorystycznych oraz 5 prób przeprowadzenia ataków, których głównymi adresatami byli policjanci. Co istotne, znaczna część członków JAD składa się z byłych bojowników walczących na Filipinach (Marawi), Syrii oraz Iraku.

Indonezyjski rząd w obawie przed zagrożeniem terrorystycznym ze strony JAD (jak również innych grup przychylnie nastawionych do idei Państwa Islamskiego, godzących się na podejmowanie ataków terrorystycznych), zaangażował Detasemen Khusus 88 (Delta 88 czy też Densus 88), jednostkę antyterrorystyczną, która schwytała niemal 100 podejrzanych o planowanie działań terrorystycznych. Co więcej, Indonezyjska Narodowa Agencja Antyterrorystyczna (Badan Nasional Penanggulangan Terrorisme – BNPT) wdrożyła program mający na celu przywrócenie do społeczeństwa byłych bojowników ISIS obywatelstwa indonezyjskiego, deportowanych do ojczyzny.

Program deradykalizacyjny proponowany przez BNPT nie jest skuteczny z racji braku skoordynowania międzyinstytucjonalnego, powodując rozbieżności w prowadzonych działaniach;  nie ma wytycznych określających plan działań między BNPT a innymi podmiotami. Co uderzające w kontekście wagi całej sytuacji, osoby które przeszły program deradykalizacyjny, nie są poddawane dalszemu nadzorowi, co pozwala przypuszczać, iż nadal stanowią zagrożenie dla społeczeństwa. BNPT, dostrzegając problem z dużym opóźnieniem w stosunku do podjętych działań, planuje założenie rejestru byłych osadzonych poddanych deradykalizacji, jednakże do czasu jego powstania trudno oczekiwać bierności ze strony jego beneficjentów. Mówiąc o programie deradykalizacji prowadzonym przez BNPT, trwa on jeden miesiąc.

Od 2015 r. około 500 Indonezyjczyków zostało deportowanych z racji powiązań z ISIS, objawiających się wspieraniem islamskich organizacji terrorystycznych oraz wychwalaniem działań terrorystycznych – niespełna połowa z deportowanych brała udział we wspomnianym programie. Programowi deradykalizującemu nie są poddani wszyscy osadzeni powiązani z działalnością terrorystyczną, co wymownie pokazuje „zaangażowanie” indonezyjskiego rządu w walkę z islamskim terroryzmem.

Co więcej, Generalny Dyrektoriat Resocjalizacji (Direktur Jenderal Pemasyarakatan – Dirjen Pas) wyznaczył więzienie na wyspie Nusa Kambangan dla osadzonych terrorystów. Mimo podjętych działań, członkowie JAD rekrutują kolejnych ochotników pragnących urzeczywistnić ideę Państwa Islamskiego. Nie oznacza to bynajmniej porażki w walce z muzułmańskim terroryzmem – należy odnotować spadek ataków terrorystycznych; jak wspomniano, w 2017 r. mieliśmy do czynienia z 12 atakami, zaś w 2016 r. z 16 atakami.

Prócz podjętych działań ze strony BNPT, niebagatelną rolę w spadku liczby ataków terrorystycznych odgrywa osłabienie Mujahidin Indonesia Timur (MIT), organizacji terrorystycznej o priorytetach zbieżnych z JAD, której członkowie są odpowiedzialni za większość ataków z 2016 r.

Mówiąc o atakach terrorystycznych warto zwrócić uwagę na ich umiejscowienie, co może być szczególnie istotnie w kontekście turystyki oraz zaludnienia.

W 2016 r. większość ataków terrorystycznych miała miejsce na wyspie Sulawesi, która jest nieszczególnie obleganym miejscem turystycznym. Zgoła odmiennie przedstawiała się sytuacja w 2017 r., gdzie większość ataków miała miejsce na Jawie, najbardziej zaludnionej indonezyjskiej wyspie, a zarazem popularnym miejscem odwiedzin turystów (m.in. Borobodur, Prambanan).

Co istotne, członkowie JAD przechodzili trening bojowy w Aceh, indonezyjskiej prowincji w której obowiązuje prawo szariatu, co zadaje kłam myśleniu, iż Aceh jest pokojowym miejscem w którym szariat może funkcjonować, nie zagrażając pozostałej części Indonezji, nie wspominając już o innych państwach.

Mówiąc o działalności JAD, należy wspomnieć o niedawno zakończonym konflikcie w Marawi, w którym również indonezyjscy terroryści z JAD mieli swój udział.

Powiązanie z ISIS terrorystów z Filipin oraz Indonezji w kontekście walk w Marawi jest stwierdzeniem oczywistości. Terroryści z JAD udawali się do Marawi szlakami prowadzącymi przez wyspy Sabah oraz Marore. Finansowanie działań terrorystycznych w Marawi odbywało się przez regionalne komórki ISIS – za część indonezyjską odpowiedzialny był doświadczony w walkach w Syrii indonezyjski terrorysta Bahrumsyah.

Po upadku Marawi, indonezyjscy terroryści powrócą do kraju, aby w ojczyźnie w dalszym ciągu dopuszczać się ataków terrorystycznych. Możliwe, że skupią swoją uwagę również na Myanmarze, a konkretnie na stanie Rakhine, który jest obszarem zainteresowania islamskich ekstremistów od dłuższego czasu.

BNPT powinien baczniej przyglądać się działalności organizacji islamskich nawołujących do kalifatu, upatrując w głoszonych postulatach przyczynku do skonkretyzowanych akcji zagrażających stabilności państwa.

Z poczuciem niemal graniczącym z pewnością można przypuszczać, iż w 2018 r. również dojdzie do ataków terrorystycznych w Indonezji, prowadzonych z ramienia JAD tudzież innej islamskiej organizacji terrorystycznej.

Działania indonezyjskiego rządu wymierzone w walkę z radykalizmem islamskim mają iluzoryczny charakter (np. zeszłoroczna delegalizacja Hizbut Tahrir Indonesia). Brakuje woli do podjęcia rzeczywistych kroków mających na celu prewencję terroryzmu z uwagi na silne powiązania polityczno-finansowo-religijne.

W kontekście zagrożenia terrorystycznego nie można przecenić działalności partii politycznych, które przyczyniają się do radykalizowania indonezyjskiego społeczeństwa. W szczególności należy podkreślić rolę Frontu Obrońców Islamu, za którego byłym liderem, Habibem Rizieqem Shihabem, został wysłany list gończy (zresztą nie za podżeganie do nienawiści na tle religijnym, co powinno już dawno nastąpić, lecz aferę seksualną), podczas gdy Rizieq już znajdował się na terytorium Arabii Saudyjskiej, mimo że wcześniej było wystarczająco dużo czasu, aby podjąć takie działanie. Indonezyjski rząd jest permisywny wobec postępującego radykalizmu islamskiego oraz nietolerancji religijnej.

Autor: Tomasz Burdzik

Udostępnij:
  • 5
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    5
    Udostępnienia
T. Burdzik: Jamaah Ansharud Daulah – islamska organizacja terrorystyczna zagrażająca bezpieczeństwu Indonezji Reviewed by on 30 stycznia 2018 .

Jamaah Ansharud Daulah (JAD, znana również jako Jamaah Ansharut Tauhid – JAT oraz Jamaah Ansharut Khalifah Daulah Nusantara – JAKDN) jest najliczniejszą indonezyjską organizacją terrorystyczną popierającą Państwo Islamskie (ISIS), dopuszczającą się ataków  terrorystycznych w Indonezji wymierzonych głównie w policję. JAD została założona przez islamskiego ekstremistę Abu Bakara Bashirego w 2008r. w Surakarcie. W początkach składała

Udostępnij:
  • 5
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    5
    Udostępnienia

O AUTORZE /

Pozostaw odpowiedź