Artykuły,Publicystyka

T. Burdzik: Indonezyjskie wybory prezydenckie: Jokowi kontra Prabowo

Po miesiącach oczekiwania na przedstawienie kandydatów na urząd prezydenta Indonezji w 2019 r., sytuacja stała się klarowna. Tak jak przypuszczano, przeciwnikiem ubiegającego się o reelekcję obecnego prezydenta Indonezji, Jokowi „Jokowi” Widodo, będzie Prabowo Subianto, który trzykrotnie bezskutecznie kandydował w wyborach prezydenckich.

https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Voting#/media/File:Elei%C3%A7%C3%B5es_2014_(15446108281).jpg na licencji CC BY 2.0

Jako że specyfiką indonezyjskich wyborów prezydenckich jest kandydowanie na urząd wraz z wysuniętą kandydaturą wiceprezydenta, Joko “Jokowi” Widodo startuje w parze razem z Ma’rufem Aminem, duchownym islamskim,  zaś jego oponent, Prabowo, wraz z biznesmenem Sandiaga Uno.

Ma’ruf Amin jest muzułmańskim duchownym przynależnym do Nahdlatul Ulama (NU) oraz przewodniczącym Indonezyjskiej Rady Ulemów (Majelis Ulama Indonesia – MUI). Ma’ruf znany jest ze swojego konserwatywnego podejścia, więc jego wybór wydaje się znakomitym uzupełnieniem nowoczesnego Jokowiego, mającym na celu uzyskanie poparcia u jak najszerszego elektoratu. Kandydatura Ma’rufa zapewni poparcie radykalniej nastawionych muzułmanów, jak również odsunie potencjalne oskarżenia o niewystarczającą religijność Jokowiego.

Dziwić może pęd Prabowo do urzędu prezydenckiego, biorąc pod uwagę jego dotychczasowe trzykrotne porażki w startach wyborczych na urząd prezydenta. Można przypuszczać, że kolejny start 67-letniego kandydata po raz kolejny spełznie na niczym, bowiem indonezyjskie społeczeństwo wystarczającą ilość razy wyrażało brak poparcia dla Prabowo, co, jak widać, nie okazało się wystarczające dla Prabowo, który z dużym prawdopodobieństwem uświadczy czwartej porażki.

Nominacja Sandiaga Uno na urząd wiceprezydenta niewątpliwie stanowiła zaskoczenie, ponieważ jako przedstawiciel finansjery odseparowanej od elektoratu nie cieszy się on uznaniem w indonezyjskim społeczeństwie. Nie można odmówić Sandiaga Uno braku talentu biznesowego, jednakże na jego niekorzyść przemawia nikłe doświadczenie polityczne.

Co więcej, w ostatnich tygodniach przed ogłoszeniem kontrkandydatury dla obecnie urzędującego Jokowiego, istniały pogłoski, jakoby kandydatem do wiceprezydentury miał być syn byłego prezydenta Indonezji, Susilo Bambanga Yudhoyono (SBY), Agus Yudhoyono. Co godne odnotowania, w zeszłym roku Agus bezskutecznie ubiegał się o urząd gubernatora Dżakarty, więc ewentualny duet Prabowo-Agus byłby parą przegranych polityków, z czego Agus nie ma doświadczenia politycznego, będąc jedynie uznawanym za wykonawcę woli swojego ojca, pragnącego przedłużyć dynastię polityczną rodziny Yudhoyono. Mimo porażki w staraniach o zapewnienie kandydatury na urząd wiceprezydenta dla Agusa, SBY udzielił swojego poparcia Prabowo.

Wybór Ma’rufa był zgodny z wcześniejszymi przypuszczeniami co do wyboru kandydata na urząd wiceprezydenta o bardziej religijnym wizerunku – moje prognozy okazały się trafne, bowiem jak pisałem w artykule z 26 kwietnia br.:

„Jokowi daleki jest od populistycznych zachowań zorientowanych na pozyskanie radykałów islamskich; wprost przeciwnie, swoją dotychczasową postawą pełną opanowania sprawił, że nie jest ich ulubieńcem. Można przypuszczać, że doceniając rolę i tej części elektoratu, Jokowi jako wiceprezydenta wskaże kogoś charakteryzującego się bardziej dewocyjnym wizerunkiem, zarówno w stosunku od jego samego, jak i obecnego wiceprezydenta Jusufa Kalli” 

Z oczekiwaniem wypatrywano do pary Jokowiego jako kandydata na wiceprezydenta byłego przewodniczącego Sądu Konstytucyjnego, Mahfuda Md, jednakże wiązało się to z utratą poparcia ze strony NU, jak również Partai Kebangkitan Bangsa (PKB), które wskazały Ma’rufa jako swojego kandydata.

Mimo, iż kandydatura Ma’rufa na urząd wiceprezydenta nie jest do końca po myśli Jokowiego, w długofalowej perspektywie zorientowanej na zwycięstwo w kampanii prezydenckiej, to właśnie jego osoba może stanowić o zwycięstwie wyborczym.

Autorytet Ma’rufa jako muzułmańskiego lidera duchowego osłoni Jokowiego przed głosem krytyki konserwatywnego elektoratu. Z drugiej strony kandydatura Ma’rufa może być rozpatrywana jako wyraz braku wystarczającej niezależności Jokowiego, który nie może samodzielnie podejmować decyzji, a musi liczyć się z innymi w sprawach personalnych, co z pewnością nie jest korzystne z racji jego urzędu.

Co się tyczy Prabowo, jego sytuacja jest znacznie trudniejsza aniżeli wcześniej, ponieważ pula potencjalnych argumentów na jego korzyść drastycznie zmalała.

Prabowo może żerować na rozczarowaniu części elektoratu polityką Jokowiego, jego otwartością i możliwym niezadowoleniem z racji tempa modernizacji kraju. Mając świadomość ruchów Jokowiego, Prabowo związał się ze środowiskiem duchownych o mniejszym autorytecie, jednakże szeroko rozpoznawanych w indonezyjskim społeczeństwie (m.in. Abdula Somada, Rizieqa Shihaba). Jego ewentualna – jednakże mało prawdopodobna wygrana – będzie zwrotem w kierunku radykalizacji nastrojów w Indonezji.

 

Tomasz Burdzik

Udostępnij:
  • 4
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    4
    Udostępnienia
T. Burdzik: Indonezyjskie wybory prezydenckie: Jokowi kontra Prabowo Reviewed by on 20 sierpnia 2018 .

Po miesiącach oczekiwania na przedstawienie kandydatów na urząd prezydenta Indonezji w 2019 r., sytuacja stała się klarowna. Tak jak przypuszczano, przeciwnikiem ubiegającego się o reelekcję obecnego prezydenta Indonezji, Jokowi „Jokowi” Widodo, będzie Prabowo Subianto, który trzykrotnie bezskutecznie kandydował w wyborach prezydenckich. Jako że specyfiką indonezyjskich wyborów prezydenckich jest kandydowanie na urząd wraz z wysuniętą kandydaturą

Udostępnij:
  • 4
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    4
    Udostępnienia

O AUTORZE /

Tomasz Burdzik

Doktorant, absolwent Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Trzykrotny stypendysta Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia naukowe, stypendysta Ministerstwa Edukacji i Kultury Republiki Indonezji, stypendysta University of Lucerne School of Law, laureat Wyróżnienia Rektora UŚ za działalność naukową oraz popularnonaukową, dyplom najlepszego absolwenta Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Prowadzi badania wśród plemienia Dajaków na Borneo. W przeszłości prowadził zajęcia w indonezyjskich szkołach. Publikował m.in. w „The Jakarta Post”, „Tribun Travel”. Zajmuje się krajami ASEAN, w szczególności Indonezją oraz Singapurem. E-mail: [email protected]

Pozostaw odpowiedź