Artykuły,Chiny news

Szlakiem Smoka: Z Guiyang do Guilinu

Podróż przez prowincje Guizhou (贵州 – czyt. głejdżoł) i Guangxi (广西 – czyt. głangsi) przypomina podróż w przeszłość. W czasie kilkudniowego przejazdu zobaczyć można miejsca, jakie kojarzymy z chińskich filmów, obrazów, krajobrazy opiewane w wierszach i powieściach. Wszechobecny wapień kształtuje krajobraz tych miejsc, a zamieszkujące je mniejszości narodowe nadają kolorytu i unikalnego charakteru. Podróż zacząć można w dowolnym miejscu i w dowolnym miejscu ją zakończyć. Szlak, który wiedzie z Longsheng, okolic tarasów ryżowych prowadzi przez wioski ludów takich jak: Hani, Dong lub Miao. Najpiękniejsze miejsca, jakie zobaczyć można na trasie to Kaili, Rongjiang, Zhaoxing oraz Sanjiang.

longsheng 4

Kaili to niewielka miejscowość, położona 195 km od Guiyang. Pozostaje centrum kultury oraz tradycji mniejszości Dong.

Mniejszość Dong, zamieszkująca oprócz Guizhou również prowincję Hunan oraz Guangxi, kojarzona jest najczęściej z pięknymi srebrnymi ozdobami noszonymi przez kobiety. Te imponujące dekoracje zapierają dech w piersiach każdej miłośniczce biżuterii. Noszone zarówno przez dorosłe kobiety, jak i przez kilkuletnie dziewczynki są symbolem statusu i zamożności kobiety. Oprócz pięknych ozdób mniejszość Dong, która liczy sobie ok. 2,96 mln przedstawicieli, słynie z pięknych pieśni wykonywanych na wysokich tonach przez kilka osób przy bardzo skomplikowanym wibrowaniu głosu. Technika ta przez długi czas nie była znana w muzyce chińskiej. Dopiero odkrycie pieśni Dong sprawiało, że te rodzaj śpiewu zyskał w Chinach rozgłos. Technika ta umożliwia uzyskanie dźwięków kojarzonych z dźwiękami wydawanymi przez owady, cykady bądź niewielkie ptaki. W pieśniach Dong zawarta jest ich kultura, zwyczaje, historia. Dong zajmują się głównie uprawą ryżu oraz rybołówstwem. Znany jest uprawiany przez nich pachnący klejący rodzaj ryżu.

Dong słyną jednak głównie jako doskonali budowniczy. Ich konstrukcje z drewna, powstające bez użycia pojedynczego gwoździa zachwycają misternością, dokładnością, ale również wytrzymałością. W Sanjiang podziwiać można wybudowane przez Dong słynne wieże bębnów oraz mosty chroniące od deszczu i wiatru, np. w Chengyang. Wieże bębnów zajmują zawsze centralnie miejsce w wiosce. Są one miejscem spotkań, miejscem targów, jednoczą wokół siebie całą społeczność. Przed epoką elektryczności wieże gromadziły ludzi wokół ognia choć to on właśnie jest głównym zagrożeniem dla budowli. Aby zapobiec pożarom często wystawiane były zmienne straże. Wieże bębnów to konstrukcje wybudowane najczęściej na planie ośmiokąta, z kilkoma lub kilkunastoma drewnianymi kolumnami podtrzymującymi całość konstrukcji. Wieże bębnów do dzisiejszego dnia pełnią powierzone im przed wiekami role, a dodatkowo przyciągają coraz więcej zwiedzających.

Z Kaili łatwo dostać się do Rongjiang, gdzie zobaczyć można kolejne domostwa mniejszości Dong oraz rozlegle tarasy ryżowe. Z Rongjiang droga prowadzi dalej do Zhaoxing, niewielkiej miejscowości, gdzie znajduje się aż pięć majestatycznych wież bębnów oraz kilka drewnianych mostów. Każda z wież wybudowana jest w odmiennym stylu, jako że budowa każdej sponsorowana była przez inny klan.

zhaoxing

Z Zhaoxing łatwo dostać się do Sanjiangu, którego okolice są zwieńczeniem trudów podróży przez te rejony. Miasto i jego okolice słyną z podawanej tu herbaty z tłuszczem oraz z drewnianych mostów. Znajduje się tu również największa z odwiedzanych wieża bębnów. Jedenastopiętrowa konstrukcja opiera się wiatrom i deszczom. Wybudowana z drewna cedrowego jest bardzo odporna na wilgoć. Podobnie wytrzymałe na działanie wiatru i deszczu są drewniane mosty, które nazwę zawdzięczają właśnie swym ochronnych właściwościom.

W okolicy znajdziemy również wioski zamieszkiwane przez przedstawicieli mniejszości Miao. Kobiety Miao poznamy po pięknych srebrnych ozdobach na ubraniu oraz sporych rozmiarów ozdobach głów, przypominających srebrne korony. Wszystkie elementy biżuterii wykonywane są ręcznie a cały proces od wylania formy do ostatecznego już, końcowego etapu dzieli ok. 30 różnych czynności. Miao znani są również ze swych talentów w wyszywaniu czy tworzeniu batików za pomocą wosku. W ten sposób powstają najczęściej kształty ptaków i kwiatów.

Do mniejszości Miao należą również mieszkańcy wioski Basha, których tradycje sięgają czasów dynastii Qin  (III w. p.n.e.). Jest to jedna z niewielu społeczności cały czas opierająca się wpływom współczesnej cywilizacji. Cechą charakterystyczną mieszkańców Basha jest sposób uczesania, noszony przez mężczyzn a także fakt, że mieszkańcy wioski mogą nosić broń. To wprawni i doświadczeni wojownicy. Tradycje wojenne są bardzo stare i lepiej nie drażnić tych z pozoru niegroźnych, ale zawsze uzbrojonych i gotowych do odparcia ataku wojowników.

CT Poland jpg„Szlakiem Smoka” to cykl tekstów zaczerpniętych z Przewodnika po Chinach autorstwa Ewy Gajewskiej, pilotki Biura Podróży CT Poland. 

Powyższe miejsca można odwiedzić z Biurem Podróży CT Poland w ramach tras: PrezydenckiejStolice ChinNefrytowego Smoka.

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Szlakiem Smoka: Z Guiyang do Guilinu Reviewed by on 22 maja 2013 .

Podróż przez prowincje Guizhou (贵州 – czyt. głejdżoł) i Guangxi (广西 – czyt. głangsi) przypomina podróż w przeszłość. W czasie kilkudniowego przejazdu zobaczyć można miejsca, jakie kojarzymy z chińskich filmów, obrazów, krajobrazy opiewane w wierszach i powieściach. Wszechobecny wapień kształtuje krajobraz tych miejsc, a zamieszkujące je mniejszości narodowe nadają kolorytu i unikalnego charakteru. Podróż zacząć

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź