Komentarz eksperta

S. Prokurat: Wzrost gospodarczy w ASEAN nieznacznie zwalnia. Konkurencyjność wobec Chin w tym samym czasie rośnie

Czy kryzys dotyka region ASEAN? Dane pokazują, że być może będziemy świadkiem spowolnienia gospodarczego w Azji. Tym niemniej kraje ASEAN co roku stają się bardziej konkurencyjne w stosunku do Chin.

Przyjęło się, że kraje zrzeszone w ASEAN, gdy traktowane są razem, są jednym z najszybciej rozwijających się państw w Azji, zaraz za Chinami. Od 2001 roku strefa ASEAN potroiła swój łączny PKB. Tym niemniej, największe gospodarki Azji Południowo-Wschodniej przeżywają obecnie dość trudny okres. Waluty wielu krajów z regionu ASEAN przeżywają osłabienie, a najświeższe wyniki – dane PKB w pierwszym kwartale 2015 r. – były słabe, porównując z latami ubiegłymi. W szczególności jest to widoczne na przykładzie eksportu.

Źródło: opr. własne na podstawie danych Banku Światowego (2013)

Źródło: opr. własne na podstawie danych Banku Światowego (2013)

Czy więc nadchodzi kryzys w ASEAN? W pewnym sensie tak, gdyż gospodarki Azji Południowo-Wschodniej dostosowują się do zwalniających gospodarczo Chin, natomiast wyniki osiągane przez kraje azjatyckie są wciąż marzeniem przywódców wielu państw. Przykładowo, na Filipinach ​​wzrost gospodarczy zwolnił do 5,2% w pierwszym kwartale 2015 roku, w porównaniu z uzyskanym 5,6% rok wcześniej i jest to najgorszy wynik w ciągu ostatnich trzech lat, zdecydowanie poniżej celu ustalonego przez filipiński rząd na 7-8%. Również tempo rocznego wzrostu gospodarczego w Indonezji, która jest największym krajem w ASEAN, corocznie zwalnia od ponad pięciu lat.

Źródło: opr. własne na podstawie danych Banku Światowego (2015)

Źródło: opr. własne na podstawie danych Banku Światowego (2015)

Spadek wydatków rządowych i oszczędności, których szuka Joko Widodo, może jednak zaprocentować w przyszłości. Tajlandia, drugi co do wielkości kraj regionu ASEAN, wykazuje ciągły spadek zaufania konsumentów oraz, a może przede wszystkim, rosnące zadłużenie gospodarstw domowych. Nie tylko te kraje zwalniają, również Malezja i Singapur odnotowały jak do tej pory w 2015 roku słabszy wzrost gospodarczy w stosunku do 2014 roku. W Malezji indeks nastrojów konsumentów spadł do najniższego poziomu od sześciu lat. Inwestorzy w Tajlandii tracą wiarę w uzyskanie stabilności w kraju, w którym zamachy stanu stają się niechlubną tradycją, natomiast niskie cen ropy naftowej biją w dochody Malezji. Nawet globalne firmy w państwach ASEAN sobie słabiej radzą, jeżeli wierzyć wstępnym danym z 2015 roku. Szczególnie dobrze prosperuje branża deweloperska, jako że bańka na rynku mieszkań w Azji (w tym także w Chinach) wciąż ma się dobrze, czy współpracujący branżą mieszkaniową sektor budowlany. Obecny rok będzie dość trudny dla linii lotniczych. Nie oznacza to jednak, że skończy się tanie latanie po Azji. Również nie lepiej jest z zakupem samochodów w regionie ASEAN. Wraz z osłabieniem siły nabywczej konsumentów przez osłabienie się walut sprzedaż nowych samochodów w okresie styczeń-kwiecień spadła o prawie 20% w stosunku do roku wcześniejszego.

Region ASEAN to przede wszystkim zaplecze produkcyjne podzespołów dla Chin, uzależnione w dużym stopniu od rynku, na który finalnie dostarczane są podzespoły czy surowce naturalne. Zarobki na rynku pracy w Chinach podwoiły się w ostatnich 5 latach (2010-2015), oczywiście wyprzedzając wzrost produktywności, co dla wielu firm jest dużą wadą. Przedsiębiorstwa te coraz intensywniej poszukują tańszych pracowników, w szczególności, że w 2012 ówczesny prezydent Chin Hu Jintao zapewnił, że Chiny stać na to, aby ponownie podwoić średni dochód gospodarstwa domowego w Chinach do 2020 roku. Chiny zmieniają się dynamicznie w ostatnich latach, co widać na załączonych wykresach.

Źródło: opr. własne na podstawie danych Banku Światowego (2015)

Źródło: opr. własne na podstawie danych Banku Światowego (2015)

Średnie koszty zatrudnienia pracownika fabryki oraz menedżera w Azji

Źródło: Asian Nikkei Review (2015)

Źródło: Asian Nikkei Review (2015)

W długiej perspektywie przyszłość należy do regionu ASEAN, który w nadchodzących latach przestanie być zaledwie zapleczem tanich pracowników. W starzejących się społeczeństwach, takich jak japońskie, już brakuje osób wykonujących proste prace. Szacunki pokazują, że w 2020 r. deficyt sięgnie nawet 300 000–500 000 pielęgniarek, opiekunów i osób, które zadbają o dobrostan osób starszych. Już obecnie bogaci Chińczycy chętnie zatrudniają Filipińczyków, znanych z umiejętności posługiwania się angielskim, jako pomoc domową oraz do opieki nad rodzicami w podeszłym wieku. Takie działania nie zawsze są zgodne prawem dla obcokrajowców. Jeśli jednak choć ułamek całej populacji chińskiej zacznie zatrudniać cudzoziemców świadczących takie usługi jak wspomniałem, to będzie to miało znaczący wpływ na podział pracy w Azji i migracje ludności.

Źródło: opr. własne na podstawie danych United Nations (2015)

Źródło: opr. własne na podstawie danych United Nations (2015)

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
S. Prokurat: Wzrost gospodarczy w ASEAN nieznacznie zwalnia. Konkurencyjność wobec Chin w tym samym czasie rośnie Reviewed by on 13 lipca 2015 .

Czy kryzys dotyka region ASEAN? Dane pokazują, że być może będziemy świadkiem spowolnienia gospodarczego w Azji. Tym niemniej kraje ASEAN co roku stają się bardziej konkurencyjne w stosunku do Chin. Przyjęło się, że kraje zrzeszone w ASEAN, gdy traktowane są razem, są jednym z najszybciej rozwijających się państw w Azji, zaraz za Chinami. Od 2001

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

KOMENTARZE: 1

  • Bardzo ciekawy jest wykres pokazujacy porównanie kosztów robotników i menedżerów w Azji południowo-wschodniej.
    Jeżeli chodzi o Indie, to dane wydaję się być prawidłowe, ale dotyczą chyba raczej robotników pracujących na umowe o pracę, czy nazwijmy to „na etacie”. W Delhi wychdziłoby to ok 450 USD/miesiąc, czyli ok 27.000 INR. Może to być mozliwe w dużych fabrykach, dobrze zorganizowanych, ale wykwalifikowanych pracowników. Do tego dochodzi duża liczba pracowników „dniówkowych”, a ci znacznie zanizają średnią, wręcz kilkakrotnie.

    Nie wiem, jak to wygląda w innych krajach Azji, może Czytelnicy mają wiedze na ten temat.

    Pragne też zwrócić uwagę, że w dwóch najbardziej rozwiniętych krajach regionu relacja zarobków menedżera do robotnika jest najnizsza (ciekawe, jak by porównać z Polską)

Pozostaw odpowiedź