Artykuły,Pakistan news,Spotkania CSPA

Relacja z 21. spotkania CSPA – prof. Krzysztof Dębnicki: Czy Pakistan przetrwa do 2014 roku?

5 grudnia 2012 r. odbyło się 21. spotkanie CSPA i trzecie poświęcone tematyce pakistańskiej (poprzednio w siedzibie CSPA gościliśmy dr. Muhammada Munira z International Islamic University w Islamabadzie i Ahmeda Rashida, znanego autora książek i artykułów o talibach, Pakistanie, Afganistanie i Azji Centralnej). Tytuł spotkania brzmiał ,,Czy Pakistan przetrwa do 2014 r.?’’ a naszym gościem był prof. Krzysztof Dębnicki, były ambasador RP w Mongolii i Pakistanie, wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim i Collegium Civitas, kierownik specjalizacji Asian Studies na tej drugiej uczelni, autor dwóch książek o Nepalu (,,Współczesna historia Królestwa Nepalu’’ i ,,Nepal. Królestwo wśród chmur’’) i jednej o Indiach (,,Konflikt i przemoc w systemie politycznym niepodległych Indii’’).

Obejrzyj: Videorelacja ze spotkania

Profesor zaczął od nakreślenia krótkich dziejów państwa pakistańskiego. Zaznaczył, że powstało ono jako państwo dla indyjskich muzułmanów i jako takie stoi odtąd przed ciągłym dylematem co do jego tożsamości i ustroju: czy ma być ,,państwem muzułmańskim’’ czy ,,państwem dla muzułmanów’’? Tę drugą ideę głosił Muhammad Ali Jinnah, polityk i prawnik, przywódca Ligi Muzułmańskiej  i architekt państwa Pakistan. Chociaż przez lata przedstawiał on różne wizje postulowanego państwa, u progu jego utworzenia stwierdził publicznie, że nowa republika będzie traktować na równi wszystkich obywateli i zapewni im wolność wyznania. Dla islamskich radykałów Pakistan miał być zaś ,,państwem muzułmańskim’’, w którym religia ta miała odgrywać rolę dominującą w każdej sferze życia. Idea ta wzmocniona była poczuciem, że skoro Pakistan wyodrębnił się od Indii, to powinien się od nich jak wyraźnie odróżnić.

Po latach dyktatury Ayuba Khana (1958-1969), które wielu wspomina jako czas pakistańskiej prosperity i czasach uważanego za populistę Zulfikara Alego Bhutto (prezydent: 1971-73; premier: 1973-1977), nastała dekada generała Zia ul-Haqa (1978-1988). Wtedy to Pakistan zbliżył się najbardziej do wzorca radykalnego ,,państwa muzułmańskiego’’. Jako przykład islamizacji profesor Dębnicki podał zmianę motto armii pakistańskiej na ,,Dżihad w imię Allacha’’, które to obowiązuje do chwili obecnej. Do radykalizacji przyczyniła się też tocząca się w tym samym czasie wojna w Afganistanie, kiedy Pakistan stał się bazą wypadową dla toczących walkę z radzieckim wojskiem mudżahedinów. Wtedy to za pieniądze saudyjskie powstały tam liczne nauczające skrajnej ideologii madrasy jak również zbrojne ugrupowania fundamentalistyczne, które funkcjonują w Pakistanie po dziś dzień. Jako przykłady tego, jak silna jest obecnie idea Pakistanu jako ,,państwa muzułmańskiego’’ można podać fakt, że np. sekta ahmadijjów  nie jest uważana prawnie za muzułmanów. W kraju funkcjonuje prawo o bluźnierstwie, które pozwala skazać osoby obrażające islam (np. za spalenie Koranu. Takie oskarżenia padają ostatnio wobec niewielkiej gminy pakistańskich chrześcijan. Gubernator Pendżabu Salman Taseer, który skrytykował to prawo, został zamordowany w biały dzień przez swojego ochroniarza (który pochwalił się zamiarem mordu przed swoimi kolegami, ci zaś nie próbowali go powstrzymać). Zabójca został przez wielu uznany za bohatera a sędzia, który wydał na niego wyrok kary śmierci, zaraz po jego ogłoszeniu opuścił kraj wraz z całą rodziną.

Dalsza część wystąpienia a także trwająca po nim przez godzinę dyskusja poświęcona była przyszłości Pakistanu. Nasz gość stwierdził, że nie ma szansy na trwalsze ocieplenie w stosunkach indyjsko-pakistańskich na drodze handlu. Obecny pakistański establishment nie chce importu produktów rolnych z Indii, gdyż obecny i były premier jak i liczni posłowie są wielkimi właścicielami ziemskimi, dla których taki import oznaczałby konkurencję. Co ważniejsze, za plecami polityków, którym pozostawiono odpowiedzialność za sytuację wewnętrzną kraju, Pakistanem kieruje tak naprawdę armia, która nie jest zainteresowane deeskalacją konfliktu z Indiami, bo to oznaczałoby przeznaczanie mniejszych pieniędzy dla wojskowych. Ponadto, poważną konkurencją dla handlu między sąsiadami jest przemyt, który ma zapewne taką samą wartość jak oficjalna dwustronna wymiana handlowa. Jednym z ważnych środków przemycanych z Indii do Pakistanu jest  bezwodnik octowy, używany do produkcji heroiny. Na pytanie o interesy amerykańskie w regionie profesor D

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Relacja z 21. spotkania CSPA – prof. Krzysztof Dębnicki: Czy Pakistan przetrwa do 2014 roku? Reviewed by on 14 grudnia 2012 .

5 grudnia 2012 r. odbyło się 21. spotkanie CSPA i trzecie poświęcone tematyce pakistańskiej (poprzednio w siedzibie CSPA gościliśmy dr. Muhammada Munira z International Islamic University w Islamabadzie i Ahmeda Rashida, znanego autora książek i artykułów o talibach, Pakistanie, Afganistanie i Azji Centralnej). Tytuł spotkania brzmiał ,,Czy Pakistan przetrwa do 2014 r.?’’ a naszym gościem

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar