Artykuły,Publicystyka

P. Pendrakowska: „Ulica wiecznej szczęśliwości”: recenzja

Serdecznie zapraszamy do lektury kolejnego tekstu z nowej serii Przegląd książek o Azji, w którym postaramy się przybliżyć czytelnikom najciekawsze pozycje wydawnicze związane z Bliskim i Dalekim Wschodem.

„Ulica wiecznej szczęśliwości. O czym marzy Szanghaj” Rob Schmitz
Patrycja Pendrakowska
–––
Książka dostępna jest już w naszym sklepiku.
–––

“Ulica wiecznej szczęśliwości. O czym marzy Szanghaj” to kolejna książka o tematyce azjatyckiej Wydawnictwa Czarne. Można ją polecić zarówno osobom, które wiedzę o Chinach dopiero nabywają, jak i tym, które są długoletnimi pasjonatami kultury chińskiej. Książka Roba Schmitza ma szansę zainteresować każdego, głównie z tego powodu, iż autor głęboko wnika w historie przedstawianych przez siebie postaci, zarysowując na drugim planie kontekst kulturowy i historyczny.

Schmitz wyjechał do Chin jeszcze w latach 90-tych, początkowo jako pracownik Korpusu Pokoju. Dzięki temu miał możliwość obserwowania przemian gospodarczych, kulturowych i społecznych na przestrzeni kilkunastu lat. Jest to prawdopodobnie przyczyna, dla której autor nie decyduje się wydawać jednoznacznych sądów wartościujących, pozostawiając przestrzeń do interpretacji czytelnikowi.

Motywem spajającym reportaż są opowieści i anegdoty mieszkańców tytułowej ulicy wiecznej szczęśliwości,  nierzadko bawiące czytelnika do łez. Szczególnie ujmujący jest sposób opowiadania o Chinach – zachwyca dbałość o szczegół, jednocześnie pozbawiony potrzeby tak popularnego dziś wartościowania odmienności kulturowej.

Schmitz opowiada nie tylko o rodzinnych rozterkach, marzeniach i planach na przyszłość, ale porusza także kwestie zaangażowania mieszkańców tytułowej ulicy wiecznej szczęśliwości w kwestie religijne. Ten wątek jest szczególnie ciekawy, ponieważ Chińczycy rzadko są chętni do tego, aby dzielić się swoimi przemyśleniami i refleksjami dotyczącymi życia duchowego. O ile nietrudno jest nawiązać kontakt i porozmawiać o kwestiach zdrowotnych czy rodzinnych, o wiele trudniej jest dotrzeć do religijnej sfery życia. Starsza pani, ciocia Fu, jedna z bohaterek reportażu, jest wyznawczynią podziemnego kościoła prowadzonego przez byłych gangsterów. Natomiast młody przedsiębiorca odnajduje swoją drogę duchową w położonym za Szanghajem klasztorze, prowadzonym przez charyzmatycznego mnicha. Autor towarzyszy bohaterom podczas religijnych spotkań, skrupulatnie opisując przebieg ceremonii, a także losy wiernych podziemnego kościoła chrześcijańskiego i buddyjskiego klasztoru.

Kwestia odnalezienia swojego miejsca w nowej rzeczywistości kapitalistycznej (spór o model gospodarczy Chin trwa), a także marzeń o szybkim wzbogaceniu się, są kolejnymi istotnymi wątkami reportażu. Ciocia Fu nieustannie inwestuje pieniądze w ryzykowne piramidy finansowe, które obiecują natychmiastowy zysk. Bohaterka zabiera Schmitza między innymi na spotkanie do firmy oferującej magiczne ziołowe wkładki, których przeznaczeniem jest stymulowanie seksualności konsumentów (tzw. Niebiańskie Szczęście). Inną ryzykowną piramidą finansową opisaną w książce jest tzw. Odżywczy Lotos. W Chinach, w których tak łatwo się wzbogacić, można również bardzo łatwo stracić oszczędności całego życia – Schmitz opisuje kilka takich historii.

Chińskie marzenia mieszkańców Szanghaju Schmitz opisuje barwnie, z nutą humoru i refleksji. To gruntownie przemyślany reportaż oparty nie tylko na ciekawych historiach, ale również skrupulatnie napisany dzięki rozeznaniu się w uwarunkowaniach historycznych, które wpłynęły na współczesny obraz Chin. Zainteresowanie czytelnika może wzbudzić, oprócz anegdot i osobistych opowieści, również wątek odnalezionej po kilkudziesięciu latach prywatnej korespondencji rozdzielonej w latach 60-tych rodziny. W tym miejscu odsyłam jednak chętnych do bezpośredniego spotkania z piórem Schmitza. Nie będą Państwo zawiedzeni.

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
P. Pendrakowska: „Ulica wiecznej szczęśliwości”: recenzja Reviewed by on 2 września 2018 .

Serdecznie zapraszamy do lektury kolejnego tekstu z nowej serii Przegląd książek o Azji, w którym postaramy się przybliżyć czytelnikom najciekawsze pozycje wydawnicze związane z Bliskim i Dalekim Wschodem. „Ulica wiecznej szczęśliwości. O czym marzy Szanghaj” Rob Schmitz Patrycja Pendrakowska ––– Książka dostępna jest już w naszym sklepiku. ––– “Ulica wiecznej szczęśliwości. O czym marzy Szanghaj” to

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Patrycja Pendrakowska

Prezes CSPA od maja 2017 roku, ekspert od Chin. Doktorantka w zakładzie filozofii społecznej UW. Ukończyła sinologię, etnologię i socjologię na UW, którą studiowała również na Ludwig-Maximilians Universität w Monachium. W 2011 roku badała problem migracji w Nepalu, w Institute of Integrated Development Studies w Katmandu. Była redaktorka TVN24 i wolontariuszka w dziale misji PAH. Otrzymała stypendia naukowe na seminaria i badania w Polsce, Niemczech, Hiszpanii i Chinach. E-mail: [email protected]; twitter: @patrycjapendra

Pozostaw odpowiedź