P. Pendrakowska: „Tokio. Biografia”: recenzja

 ›  ›  › P. Pendrakowska: „Tokio. Biografia”: recenzja

Artykuły,Publicystyka

P. Pendrakowska: „Tokio. Biografia”: recenzja

Serdecznie zapraszamy do lektury pierwszego tekstu z nowej serii Przegląd książek o Azji, w którym postaramy się przybliżyć czytelnikom najciekawsze pozycje wydawnicze związane z Bliskim i Dalekim Wschodem.

„Tokio. Biografia” Stephen Mansfield
Patrycja Pendrakowska

Wiosną tego roku w serii MUNDUS Miejsca pojawił się nowy tytuł: „Tokio. Biografia”. Książka Stephena Mansfielda w tłumaczeniu Marii Moskal stanowi udaną próbę przedstawienia czytelnikom zawiłej historii Tokio na przestrzeni wieków. Nie jest to jedynie ujęcie historyczne, a zadziwiać może pieczołowitość, z jaką autor pisze o kwestiach związanych z uwarunkowaniami geograficznymi i geologicznymi stolicy Japonii.

Mansfield opisuje Tokio w różnorodny sposób – raz przywołując mity i legendy, a innym razem odwołując się do barwnych postaci, które zamieszkiwały miasto przez wieki. Nie brak również odniesień do kultowych zabytków i dzieł sztuki, które u Mansfielda są przedstawione z niezwykłą starannością.

Niewątpliwie mocną stroną publikacji jest umieszczenie biografii Tokio w szerszym kontekście historycznym, ze szczególnym uwzględnieniem okupacji wojsk sojuszniczych i przemian lat powojennych. Opisy relacji między cywilami a weteranami pokazują zawiły obraz kraju, który przegrał wojnę.

Czytając Mansfielda trudno nie zwrócić uwagi na język, a szczególnie na fragmenty pisane prozą poetycką. Roztaczanie wizji katastroficznych stanowi nieodzowną część opisów poświęconych zagrożeniom żywiołami, takim jak trzęsienia ziemi. Nie do każdego taka narracja może jednak przemawiać. Dla porządku przytoczę jeden ze wspomnianych fragmentów:

„Jeśli dojdzie to poważnego trzęsienia ziemi, ta ściółkowa warstwa mieszkalna miasta skruszy się jak nieświeży biszkopt, po czym zamieni w bezmiar drewnianych drzazg. Deszcze okruchów ze strzaskanych szyb oraz neonów spadną na uciekających w popłochu i skulonych przechodniów, połamane billboardy zamienią się w gilotyny, sprzęt ciężki i systemy oświetleniowe w biurach przestaną działać, uwolnione zostaną związki chemiczne z nowoczesnych powłok i mebli, w płomieniach staną porzucone na drogach cysterny z benzyną, windy zatrzymają się już przy pierwszych wstrząsach, tu i ówdzie dojdzie do eksplozji, które wytworzą kolumny trującego czarnego dymu, a poprzewracane słupy energetyczne oraz zatrzymany ruch uliczny utrudnią akcję służb ratowniczych.”

Poważne zastrzeżenia może budzić zamieszczenie wśród licznych fotografii (dla wielbicieli kolorów mam złą wiadomość- są czarno-białe) zdjęcia zatytułowanego: „Rozbitek życiowy z dzielnicy San’ya”. Można dyskutować nad tym, czy z punktu widzenia etycznego umieszczenie człowieka upitego ze zwieszoną głową z alkoholem w ręku jest właściwe.

Książka Mansfielda powinna trafić na obowiązkową listę lektur dla osób, które planują zobaczyć Tokio. W przystępny sposób opowiedziana historia zachęca do dalszych poszukiwań, ułatwionych zresztą przez zawarte w książce odniesienia do licznych publikacji, filmów czy dzieł sztuki.

Udostępnij:
  • 12
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    12
    Udostępnienia
P. Pendrakowska: „Tokio. Biografia”: recenzja Reviewed by on 16 czerwca 2018 .

Serdecznie zapraszamy do lektury pierwszego tekstu z nowej serii Przegląd książek o Azji, w którym postaramy się przybliżyć czytelnikom najciekawsze pozycje wydawnicze związane z Bliskim i Dalekim Wschodem. „Tokio. Biografia” Stephen Mansfield Patrycja Pendrakowska Wiosną tego roku w serii MUNDUS Miejsca pojawił się nowy tytuł: „Tokio. Biografia”. Książka Stephena Mansfielda w tłumaczeniu Marii Moskal stanowi udaną

Udostępnij:
  • 12
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    12
    Udostępnienia

O AUTORZE /

Patrycja Pendrakowska

Prezes CSPA od maja 2017 roku, ekspert od Chin. Doktorantka w zakładzie filozofii społecznej UW. Ukończyła sinologię, etnologię i socjologię na UW, którą studiowała również na Ludwig-Maximilians Universität w Monachium. W 2011 roku badała problem migracji w Nepalu, w Institute of Integrated Development Studies w Katmandu. Była redaktorka TVN24 i wolontariuszka w dziale misji PAH. Otrzymała stypendia naukowe na seminaria i badania w Polsce, Niemczech, Hiszpanii i Chinach. E-mail: [email protected]; twitter: @patrycjapendra

Pozostaw odpowiedź