Artykuły,Korea Pd news

P. Bagińska: Sedżong – światowej klasy miasto marzeń. Wizja a rzeczywistość

sejong1

Źródło: uu.diva portal.org/smash/get/diva2:571211/FULLTEXT01 Source: MACCA (2007)

Tak jak Malezja czy Australia, tak również Korea Południowa od lipca 2012 roku posiada „dwie stolice”. Pierwszą, formalną jest ponad 10-milionowy Seul – polityczne, społeczne oraz ekonomiczne centrum Korei Południowej. Drugą, budowane od podstaw specjalnie w celu przeniesienia części ministerstw i agencji rządowych, jest miasto o nazwie Sedżong. Sedżong, którego pełna nazwa brzmi Specjalne Autonomiczne Miasto Sedżong (ang. Sejong Special Self-Governing City) jest jedyną jednostką administracyjną o takim charakterze w Republice Korei, położoną ok. 120 km na południe od Seulu. Do 2030 r. liczba mieszkańców ma osiągnąć 500 tys., a całkowity koszt budowy miasta szacowany jest na 20 mld dol.

Często można się spotkać z określeniem, że Korea Południowa dzieli się na Seul i „pustynię”. Dotyczy ono koncentracji ludności oraz rozwoju społeczno-gospodarczego kraju (ponad połowa mieszkańców Republiki Korei mieszka w obszarze metropolitalnym Seulu). Największą wadą tego zjawiska jest dysproporcja szans gospodarczych w okręgu stołecznym i pozostałych miastach, co od dziesięcioleci stanowi jeden z głównych problemów kraju[1]. W 2003 roku, w celu decentralizacji funkcji administracyjnych kraju i rozwiązania problemu przeludnienia obszaru metropolitalnego Seulu, Roh Moo-hyun (ówczesny prezydent) zaplanował przeniesienie stolicy Korei Południowej z Seulu do prowincji Chungcheong Południowy.  Ta propozycja nie została jednak zrealizowana, ponieważ Sąd Konstytucyjny orzekł, że stolica nie może zostać przeniesiona w inne miejsce. W 2005 roku rząd południowokoreański podjął decyzję o utworzeniu specjalnej jednostki administracyjnej i wzniesieniu na jej obszarze miasta. W celu realizacji projektu nowego miasta w 2006 r. została powołana przez południowokoreański rząd specjalna jednostka – Agencja ds. Budowy Specjalnego Autonomicznego Miasta Sedżong zatrudniająca ponad 150 pracowników. Prace budowlane rozpoczęto w połowie 2007 roku. Nową jednostkę administracyjną miasta Sedżong utworzono oficjalnie 1 lipca 2012 r.

sejong3

Źródło: sejongcitykorea.com/overview/

Miasto zajmuje powierzchnię 73 km2 obejmującą duży Central Park oraz sześć głównych stref połączonych komfortową i szybką siecią transportu publicznego. Pierścieniowa struktura miasta ma reprezentować ekologiczny  oraz zrównoważony rozwój. Zgodnie z projektem Sedżong będzie posiadał pięć razy więcej terenów zielonych niż Nowy Jork i będzie jednym z najbardziej zielonych miast na świecie.[2] Zakłada się, że stosunek parków miejskich na osobę w Sedżongu będzie ponad pięć razy większy niż średnia w Korei Południowej, również także znacznie wyższy niż w innych miastach krajów rozwiniętych. W planach rozwoju miasta jest zmniejszenie emisji CO2 o 70 proc. do 2030 roku, a także zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii do 15 proc. całkowitego zużycia energii. Wszystkie grunty miasta są własnością  państwa, co znacznie ułatwia zagospodarowanie przestrzenne zgodnie z projektem.

Z wieloma parkami i wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii Sedżong będzie jednym z najbardziej zielonych miast na świecie. Poprzez wykorzystanie BRT (szybkiego transportu autobusowego), innowacyjnego transportu publicznego oraz ponad 350 km ścieżek rowerowych niewiele osób będzie korzystało z prywatnych samochodów. Dzięki unikalnemu zagospodarowaniu przestrzennemu udało się wyeliminować pięć rzeczy, które są powszechne w innych miastach: słupy (energii elektrycznej, gazu i telekomunikacji – zostały umieszczone pod ziemią), śmieci, szyldy reklamowe, parkowanie przy krawężnikach oraz prywatne ogrodzenia.

sejong4

Źródło: uu.diva portal.org/smash/get/diva2:571211/FULLTEXT01 Source: MACCA (2007)

Rząd południowokoreański planuje przeniesienie do 2014 r. do Sedżongu łącznie 36 ministerstw i agencji rządowych, w tym  m.in. Biuro Premiera, Ministerstwo Zdrowia czy Ministerstwo Pracy. Do 2020 r. Sedżong będzie miejscem dla wielu dużych przedsiębiorstw , takich jak Samsung, Lotte i Hanwha. Poprzez przeniesienie ok. 260 tys. miejsc pracy do tego regionu Sedżong stanie się symbolem decentralizacji w odniesieniu do władzy rządowej, możliwości ekonomicznych i edukacyjnych. Dodatkowo w celu zachęcenia inwestorów zostały przygotowane specjalne  ulgi podatkowe i wsparcie rządowe dla nowopowstałych firm w Sedżongu.

Należy jednak zadać klasyczne pytanie z ekonomiki miast i regionów: czy ludzie podążają za pracą, czy praca za ludźmi („people follow jobs or jobs follow people”). Czy faktycznie Koreańczycy zaczną przeprowadzać się do Sejongu podążając za pracą?

Nieprzypadkowo miasto nosi nazwę Sedżong. Sejong był czwartym królem z dynastii Josen, który m.in. wprowadził w XV wieku używany do dziś koreański alfabet „Hangul”. Wizją miasta jest współistnienie historii i tradycji w harmonii z przyszłością w imię realizacji kreatywności ducha króla Sejonga. Wiele kulturalnych i historycznych obiektów jest budowanych na terenie całego miasta w celu upamiętnienia dokonań władcy. Projekt nowego miasta ma przyczynić się do zmiany myślenia i pracy na bardziej efektywne.  Ze względu na szybkie środki transportu oraz  wysoce rozwinięte technologie XXI w. (m.in. sprzęt do wideokonferencji) odległość 120 km pomiędzy Sejongiem a Seulem nie powinna stanowić wielkiego utrudnienia. Dodatkowo warto wspomnieć, że Republika Korei posiada jeden z najlepiej rozwiniętych na świecie systemów  e-administracji (ang. e-government). Jednak nie wszyscy tak uważają.

Do Sedżongu przeprowadziłem się rok temu. Moja żona pracuje w ministerstwie, które przeniosło swoją siedzibę do tego miasta. Codziennie dojeżdżam do pracy do Seulu. Kosztuje mnie to dużo czasu, pieniędzy i energii. Musiałem całkowicie zmienić swój styl życia, które prowadziłem w Seulu i z tego powodu nie jestem szczęśliwy. Ale nie mam innego wyjścia i muszę zaakceptować obecną sytuację, powiedział Park Sang Jun, pracownik Urzędu Miasta w Seulu.

sejong5

Źródło: uu.diva-portal.org/smash/get/diva2:571211/FULLTEXT01

Geograficzna odległość między Seulem a Sedżongiem może znacząco utrudniać dojazd. Brak bezpośredniego połączenia szybkiego pociągu KTX pomiędzy dwoma miastami powoduje konieczność  łączenia podróży pociągu z autobusem, co zajmuje ok. dwóch godzin ( tyle samo co samochodem).

Nie jest to pierwsze miasto zaplanowane od początku przez Koreę Południową[3]. W latach 90. powstały dwa nowe miasta w pobliżu Seulu – Ilsan i Bundang, a obecnie jest budowane miasto Songdo (ok. 60 km od Seulu). Zarówno Sedżong, jak i Songdo mają na celu odciągnięcie korków z regionu stołecznego oraz promowanie zrównoważonego rozwoju i style życia z poszanowaniem środowiska. O ile Ilsan i Bundang powstały 20 lat temu i są uznawane za sukces, tak Songdo i Sedżong bardzo często są krytykowane przez mieszkańców.

Miasto Sedżong powstało w celu zrównoważenia rozwoju Republiki Korei. Przeniesienie ministerstw skończy się w 2014 roku, więc ciężko jest w tej chwili oceniać projekt. Aby projekt był bardziej udany, więcej ministerstw musi przenieść swoją siedzibę do Sedżongu, a zwłaszcza takie jak Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego czy Ministerstwo Administracji (w planach oba ministerstwa mają pozostać w Seulu). Sedżong nie zbudował jeszcze infrastruktury takiej jak szpital czy centra handlowe. Powoduje to obecnie duże utrudnienia, powiedział pracownik Ministerstwa Transportu, który nie chce podawać swojego nazwiska.

Problem nowego miasta tkwi w tym, że prezydent oraz część ministerstw, ważnych instytucji i ośrodków naukowych pozostaje w Seulu. Obecnie bardzo wielu pracowników spędza znaczną część w pociągu, autobusie czy samochodzie.

Na ocenę miasta jest jeszcze zdecydowanie za wcześnie. Los Sedżongu zależy od dalszych działań, a nie tego, co już zostało zrobione. W przypadku dalszych sukcesów Sedżong może okazać się jednym z najważniejszych projektów mających na celu decentralizację kraju. Istnieje jednak ryzyko, że projekt może nie zostać zaakceptowany przez Koreańczyków, którzy nie będą chętni mieszkać w tym mieście. Nie zmienia to faktu, że projekt ten jest wielkim wyzwaniem dla Korei Południowej.


[1] Shin, S., Tae, S. & Lee, B. (2011) Estimate of the Carbon Dioxide Uptake by the Urban Green Space for a Carbon–Neutral Sejong City in Korea. International Journal of Sustainable Building Technology and Urban Development, 2(1), 7-12

[2] http://happycity.go.kr/english.do

[3] http://www.koreaherald.com/view.php?ud=20120730000803

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
P. Bagińska: Sedżong – światowej klasy miasto marzeń. Wizja a rzeczywistość Reviewed by on 22 lipca 2013 .

Tak jak Malezja czy Australia, tak również Korea Południowa od lipca 2012 roku posiada „dwie stolice”. Pierwszą, formalną jest ponad 10-milionowy Seul – polityczne, społeczne oraz ekonomiczne centrum Korei Południowej. Drugą, budowane od podstaw specjalnie w celu przeniesienia części ministerstw i agencji rządowych, jest miasto o nazwie Sedżong. Sedżong, którego pełna nazwa brzmi Specjalne Autonomiczne

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź