Artykuły,Publicystyka

N. Marczak: Czwarta kadencja Shinzo Abego

22 października w Japonii odbyły się wybory parlamentarne. Zgodnie z oczekiwaniami większość wyborców oddała głos na Partię Liberalno-Demokratyczną (PLD) Shinzo Abego, która w koalicji ze związaną z buddyzmem Komeito, uzyskała 310 miejsc na 465 możliwych. W ten sposób premier Shinzo Abe po raz trzeci przedłużył swoją kadencję, zyskując tym samym szansę stania się najdłużej urzędującym premierem Japonii od czasu II Wojny Światowej. Jest to tym bardziej znamienne, że 63-letni polityk w swojej karierze bardzo często znajdował się w trudnych sytuacjach, z których część jest nadal bardzo żywa w pamięci jego wyborców. Wspomnieć można chociażby o tegorocznych skandalach, takich jak wyrażenie poparcia dla nacjonalistycznej organizacji edukacyjnej Moritomo Gakuen i zamieszanie w nieprawidłowości związane z udzieleniem jej znacznych korzyści finansowych czy też uzyskanie rządowego poparcia przez przyjaciela premiera – Kotaro Kake, w celu otwarcia kliniki weterynaryjnej. Mimo licznych zaprzeczeń dotyczących jakichkolwiek związków z tymi sytuacjami, w oczywisty sposób wydarzenia te wzbudziły niechęć Japończyków i zwiększyły grono niechętnych mu wyborców.

Także pierwsza kadencja japońskiego polityka zakończyła się rezygnacją ze stanowiska wywołaną licznymi podejrzeniami o nieprawidłowości w rządzie. W 2006 roku został wybrany – jako następca Junichiro Koizumiego – najmłodszym premierem Japonii od czasu II Wojny Światowej. Uważany za eleganckiego i skutecznego zdobył przychylność Japończyków swoją twardą polityką wobec Korei Północnej oraz wizytami w Pekinie i Seulu, które miały wzmocnić współpracę ekonomiczną z Chinami i Koreą Południową. Podczas sprawowania urzędu zaniechał kontrowersyjnych wizyt w świątyni Yasukuni, w której zapisane są między innymi imiona zbrodniarzy wojennych, co także przyczyniło się do ustabilizowania niełatwych relacji pomiędzy tymi państwami. Jednak kolejne decyzje premiera zaczęły podkopywać uzyskaną wcześniej pozycję – mimo dowodów w archiwach japońskiej armii dotyczących zmuszania chińskich oraz koreańskich kobiet do niewolnictwa seksualnego podczas II Wojny Światowej, premier zaprzeczył istnieniu takich dowodów i odmówił uznania przeprosin z 1993 wyrażonych przez jednego z niższych stopniem przedstawicieli rządu. Niekorzystne okazały się także zachowania członków jego gabinetu – ówczesny minister zdrowia, Hakuo Yanagisawa, spotkał się z falą krytyki po wypowiedzi sugerującej, że sposobem na walkę ze starzejącym się społeczeństwem powinno być skupienie się kobiet na rodzeniu dzieci. W tej sytuacji masowe wycofanie poparcia dla partii Abego oraz problemy zdrowotne skłoniły go do nagłej rezygnacji z urzędu.

W 2012 roku, po kilku latach zmniejszonej aktywności politycznej Shinzo Abe ponownie został wybrany szefem PLD i premierem Japonii. Swoje urzędowanie rozpoczął od wizyty w świątyni Yasukuni, co wywołało protest wielu krajów Azji i Pacyfiku, które osobiście ucierpiały w wyniku agresji Japonii w latach trzydziestych i czterdziestych. Tym zachowaniem sprowokował dalsze dyskusje na temat swojego podejścia do pacyfistycznych zapisów w konstytucji Japonii oraz stosunku do spornych wysp na Pacyfiku, których nieuregulowany status nadal wpływa na relacje z Chinami.

Podczas swojej drugiej kadencji Abe podjął się wprowadzenia ambitnego programu ekonomicznego mającego na celu pobudzenie japońskiej gospodarki oraz pomoc w odbudowie Honshu, która ucierpiała w wyniku tsunami i trzęsienia ziemi w 2011 roku. Nazwany „abenomiką(lub „abekonomią”) plan zakładał zwiększenie inflacji, podaży pieniądza oraz rządowych inwestycji w publiczne projekty przy jednoczesnym pozwoleniu na spadek wartości jena w stosunku do pozostałych walut. Mimo początkowego wzrostu gospodarki i spadku bezrobocia pod koniec 2014 roku japońska gospodarka wpadła w recesję, a wskaźniki poparcia premiera ponownie poszybowały w dół.

Mimo niepewnej sytuacji i utrzymujących się poniżej 50% wskaźników poparcia udało mu się po raz trzeci zdobyć pozycję szefa japońskiego rządu, która trwała do października obecnego roku. W czerwcu, 4 miesiące przed kolejnymi wyborami, przeforsowano kontrowersyjną ustawę konspiracyjną, która wywołała wiele protestów wśród Japończyków. Mimo, że jej celem ma być walka z terroryzmem, to wielu obywateli obawia się inwigilacji i ograniczenia wolności słowa oraz swobody wyrażania opinii. Premier uzasadnił swoją decyzję koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa podczas zbliżających się Igrzysk Olimpijskich w Tokio, które będą miały miejsce w 2020 roku. Krytyka nie ominęła również „abenomiki” – w ubiegłym roku zadłużenie Japonii osiągnęło aż 250,4% PKB, co stanowi rekordowo wysoką wartość. Yoshimitsu Kobayashi, przewodniczący Japan Association of Corporate Executives, twierdzi, że jeżeli w tym momencie nie zostanie podjęta próba uwolnienia się od długów, dalsza sytuacja będzie stawała się coraz poważniejsza – ofiarą tej polityki staną się przede wszystkim młodzi ludzie, którzy będą musieli wziąć na siebie obecnie zaciągane długi.

Obecna sytuacja w Japonii – poczucie zagrożenia wywołane przez Koreę oraz osłabiona opozycja przyczyniły się do ponownego zwrócenia się w stronę sprawdzonego i dobrze znanego polityka. Wielu Japończyków podjęło swoją decyzję z powodu braku alternatyw i potrzeby silnego przywódcy w przypadku wybuchu konfliktu z Koreą Północną. Dzięki tym czynnikom premier może zacząć realizować swoje wieloletnie pragnienie wprowadzenia poprawek do japońskiej konstytucji zawierającej wzbudzający wiele emocji Artykuł 9., który istotnie ogranicza możliwości militarne Japonii. Shinzo Abe chce między innymi, aby dotychczasowe Japońskie Siły Samoobrony zyskały miano prawdziwej armii – choć mimo skromnej nazwy jest to obecnie i tak jedna z najpotężniejszych sił zbrojnych na świecie. Kolejnym postulatem jest zniesienie zakazu militarnych interwencji Japonii w konfliktach międzynarodowych – w tym przypadku jednak premier może podejść łagodnie do forsowania proponowanej zmiany, ze względu na możliwość zniechęcenia do siebie wielu zwolenników pacyfizmu. Celem premiera są nie tyle gwałtowne zmiany, ale raczej próba przybliżenia zawartych w konstytucji postanowień do obecnego stanu rzeczy. Zmiana nazwy JSS jest jedynie formalnością. W 2014 roku udało mu się doprowadzić do reinterpretacji konstytucji, która umożliwiła udzielenie zbrojnej pomocy japońskim sojusznikom w przypadku ataku. Ustawa z 2015 roku natomiast zezwoliła na rozlokowanie JSS w zagranicznych konfliktach dla celów „zbiorowej samoobrony”.

Kolejnym ważnym tematem, z którym musi poradzić sobie podczas tej kadencji Shinzo Abe jest problem starzejącego się społeczeństwa, który z każdym rokiem staje się coraz poważniejszy. Poza obietnicą przeznaczenia na darmowe przedszkola części funduszy z planowanych na rok 2019 podwyżek podatków, premier nie przedstawił spójnego planu radzenia sobie z tym zagadnieniem. Prawdopodobnie wysoko na liście priorytetów znajdzie się uchwalenie ustaw wstrzymanych przez przyspieszone wybory – między innymi dotyczących zmian w stresującym trybie pracy Japończyków i ograniczenia wyrabianych przez nich nadgodzin.

Warta uwagi jest również powstała zaledwie 3 tygodnie przed wyborami opozycyjna Konstytucyjna Partia Demokratyczna Japonii, której udało się zdobyć aż 55 miejsc. Proponująca rozwiązania ekologiczne i przeciwna nuklearnej energii partia postuluje zachowanie pacyfistycznych zapisów w konstytucji oraz zmniejszenie przepaści w poziomie zamożności, która pogłębiła się podczas rządów Abe.

Mimo różnych kierunków, w których może pójść ponownie wybrany szef PLD, komentatorzy zauważają, że jego sytuacja jest nadal bardzo niepewna i powinien ostrożnie dobierać planowane działania. Przedłożenie zmian w konstytucji nad kwestie ekonomiczne może przyczynić się do dalszego wzrostu niechęci wyborców i utraty zdobytej pozycji – szczególnie w obliczu szybko rosnącego elektoratu nowo powstałej opozycyjnej partii oraz niedawnych skandali, które wciąż rzucają cień na decyzje podejmowane przez premiera Japonii.

 

Natalia Marczak

 

Bibliografia:

  1. How Scandals and Gaffes Damaged Japan PM Shinzo Abe; https://www.bloomberg.com/news/articles/2017-08-04/how-scandals-and-gaffes-damaged-japan-premier-abe-quicktake-q-a [28.10.17]
  2. Japoński parlament przyjął ustawę konspiracyjną; http://pulsazji.pl/2017/06/28/japonia-ustawa-konspiracyjna/ [27.10.17]
  3. Przyspieszone wybory w Japonii zdecydowanie wygrała partia premiera Abego; http://wyborcza.pl/7,75399,22548324,dzis-przyspieszone-wybory-w-japonii-wygra-abe.html [27.10.17]
  4. Scandals threaten Japanese prime minister Shinzo Abe’s grip on power; https://www.theguardian.com/world/2017/jul/25/scandals-threaten-japanese-prime-minister-shinzo-abes-grip-on-power [28.10.17]
  5. Shinzo Abe’s winning streak After his election success, Japan’s leader takes aim at pacifism; https://www.economist.com/news/asia/21730551-mr-abe-wants-japan-be-normal-military-power [26.10.17]
  6. Shinzo Abe; http://www.encyclopedia.com/people/history/japanese-history-biographies/shinzo-abe [27.10.17]
  7. Wzrost gospodarczy Japonii a podatki; http://pulsazji.pl/2017/09/20/japonia-podatki/ [27.10.17]

źródło zdjęcia: http://en.kremlin.ru/events/president/news/54391

Udostępnij:
  • 15
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    15
    Udostępnienia
N. Marczak: Czwarta kadencja Shinzo Abego Reviewed by on 30 października 2017 .

22 października w Japonii odbyły się wybory parlamentarne. Zgodnie z oczekiwaniami większość wyborców oddała głos na Partię Liberalno-Demokratyczną (PLD) Shinzo Abego, która w koalicji ze związaną z buddyzmem Komeito, uzyskała 310 miejsc na 465 możliwych. W ten sposób premier Shinzo Abe po raz trzeci przedłużył swoją kadencję, zyskując tym samym szansę stania się najdłużej urzędującym

Udostępnij:
  • 15
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    15
    Udostępnienia

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź