Komentarz eksperta

M. Jarocki: Pakistański problem Indii

Pakistan jest coraz bliżej podjęcia decyzji o zakupie sześciu konwencjonalnych diesel-elektrycznych chińskich okrętów podwodnych Typu 041 (w kodzie NATO Yuan). O planach ich zakupu mówi się już od kilku lat. Rozmowy, prowadzone przez przedstawicieli władz w Islamabadzie i Pekinie, znajdują się już – podobno – w końcowym etapie.

Do zawarcia ostatecznego porozumienia w omawianej sprawie mogłoby dojść nawet przed końcem br. Mając na uwadze doświadczenie zeszłych lat, a także liczbę okrętów, które Islamabad zamierza zakupić, można podejrzewać, że przynajmniej część z nich zostanie zbudowana na terenie Pakistanu, przez rodzime przedsiębiorstwa stoczniowe.

Zakup chińskich OP przez Pakistan zdecydowanie zmieniłby strukturę floty podwodnej Pɑk Bahri’a (marynarki wojennej Pakistanu). Zupełnie inaczej prezentowałby się wówczas regionalny układ sił, rozumiany przede wszystkim z perspektywy lokalnej rywalizacji między wspomnianą Pɑk Bahri’a, a Bhāratīya Nau Senā (marynarką wojenną Indii, BNS).

źródło: chinesemilitaryreview.blogspot.com

źródło: chinesemilitaryreview.blogspot.com

Komentarz:

– sam fakt prowadzenia rozmów w sprawie ewentualnego zakupu przez Pakistan chińskich konwencjonalnych OP Typu 041 nie jest ani niczym zaskakującym, ani tym bardziej szokującym. Oba państwa dysponują już bowiem dość bogatą historią współpracy polityczno-wojskowej, która do tej pory zaowocowała m.in. wprowadzeniem do służby fregat typu Zulfiquar czy też samolotów myśliwskich JF-17 Thunder,

– zakup, a w przyszłości wprowadzenie do służby, chińskich OP Typu 041 diametralnie zmieni potencjał bojowy floty podwodnej Pɑk Bahri’a, obecnie tworzonej przez trzy relatywnie nowe okręty typu Agosta 90B (PNS Khalid (S137), PNS Saad (S138), PNS Hamza (S139)) oraz dwa dużo starsze, 30-letnie Agosta 70 (PNS Hashmat (S135), PNS Hurmat (S136)). Do tego dochodzą jeszcze trzy mini-okręty MG 110,

– plany zakupu nowych OP z pewnością wzbudzają duże zainteresowanie Indii. BNS, dominująca obecnie na wodach Oceanu Indyjskiego pod względem liczby użytkowanych OP, obawia się utraty obecnej przewagi strategicznej na wodach będących obszarem odpowiedzialności zachodniego dowództwa marynarki wojennej, zlokalizowanego w Bombaju,

– obawy Indusów są tym większe, gdyż mimo wspomnianej przewagi liczebnej (BNS użytkuje obecnie 14 konwencjonalnych OP typów: Sindhughosh (proj. 877EKM.) (10, na siłę wliczając też de facto już skreślony ze stanu floty INS Sindhurakshak (S 63)) oraz Shishumar (typ 209/1500) (4)), marynarka wojenna Indii w wymiarze podwodnym jest w stanie dalekim od idealnego, zarówno pod względem stanu technicznego okrętów, jak i poziomu wyszkolenia oficerów dowodzących. Z tego względu pojawienie się na wodach Oceanu Indyjskiego sześciu nowych konwencjonalnych okrętów Typu 041 może w dużym stopniu skomplikować sytuację BNS na zachodnich wodach tego akwenu,

– zwłaszcza, że nowe pakistańskie OP zostaną wyposażone w siłownię niezależną od powietrza atmosferycznego (AIP), znacznie wydłużającą czas przebywania w zanurzeniu, a tym samym utrudniającą ich wykrycie. BNS nie dysponuje obecnie odpowiednikami takich okrętów, bowiem siłownie Sindhughosh i Shishumar nie zostały wyposażone w AIP. Co więcej, pozbawione AIP są też budowane obecnie konwencjonalne OP typu Scorpène (sześć okrętów budowanych w ramach programu Project 75). Dopiero kolejne sześć OP (Project 75I) będzie mogło przebywać w zanurzeniu przez dłuższy czas, porównywalny do pakistańskich Typu 041,

– co więcej, wprowadzenie do służby (a zapewne także i udział w budowie) nowych konwencjonalnych OP to zaledwie przymiarka do posunięcia do przodu własnych prac rozwojowych nad projektem okrętów podwodnych z napędem atomowym. Okręty te tym bardziej zmieniają układ sił w regionie, że mogą przenosić na swoim pokładzie np. pociski samosterujące z głowicami nuklearnymi. Niewykluczone, że także w tym przypadku dojdzie do współpracy z ChRL, chociaż bardzo trudno jest na tym etapie dokonywać jakichkolwiek szacunków dotyczących gotowości Pekinu do udostępnienia Islamabadowi własnych technologii,

– perspektywa Pɑk Bahri’a użytkującej atomowe OP, przenoszące na swych pokładach broń nuklearną, to oczywiście rzecz odległa. Niemniej jednak to również duży (choć przyszły i nie do końca pewny) problem BNS, która jako jedyna w regionie dysponuje, teoretyczną przynajmniej, możliwością przenoszenia pocisków samosterujących uzbrojonych w nuklearną głowicę bojową (leasingowany od Rosji atomowy INS Chakra (ex-Nerpa, proj. 971U), a w przyszłości także rodzimych okrętów typu Arihant.

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
M. Jarocki: Pakistański problem Indii Reviewed by on 25 lutego 2014 .

Pakistan jest coraz bliżej podjęcia decyzji o zakupie sześciu konwencjonalnych diesel-elektrycznych chińskich okrętów podwodnych Typu 041 (w kodzie NATO Yuan). O planach ich zakupu mówi się już od kilku lat. Rozmowy, prowadzone przez przedstawicieli władz w Islamabadzie i Pekinie, znajdują się już – podobno – w końcowym etapie. Do zawarcia ostatecznego porozumienia w omawianej sprawie

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Expert of Poland-Asia Studies Center (www.polska-azja.pl), Amicus Europae Fundation (www.fae.pl) and the Jagiellonian Institute (www.jagiellonski.pl). Member of European Institute for Asian Studies (EIAS). Field of research: Indian-Chinese strategic rivalry in the context of Asian security system; modernization of Indian armed forces; the role of Indian Ocean in the Indian security strategy; changing geopolitical role of Arctic in terms of politics and regional security system. Contributor to the report of NATO Parliamentary Assembly on Arctic strategy, “Security in the High North: NATO’s role”.

Pozostaw odpowiedź