Korea Pn

Koreańska Strefa Zdemilitaryzowana

Kilka tygodni temu Korea Północna dokonała kolejnego aktu agresji wymierzonego w południowego sąsiada. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat miało miejsce wiele podobnych aktów dywersji, drobnych incydentów i prowokacji. Wiele z nich rozegrało się wzdłuż linii demarkacyjnej. Przyjrzyjmy się bliżej Strefie Zdemilitaryzowanej – czym jest i w jakich okolicznościach powstała.

Pierwszy pomysł podziału Półwyspu Koreańskiego pojawił się już w 1896 r. Zaproponowała go delegacja rosyjska podczas rozmów rosyjsko – japońskich. Po zakończeniu wojny, w 1945 r. półwysep koreański został podzielony na dwie części: północną i południową. Linia podziału została ustalona na trzydziestym ósmym równoleżniku. Na północy kontrolę przejął Związek Radziecki a na południu Stany Zjednoczone. Od momentu ustanowienia tej linii demarkacyjnej zaczęło dochodzić do licznych incydentów.

strefa1

Najbardziej krwawy to wojna, która rozpoczęła się atakiem Koreańskiej Armii Ludowej na Południe. Wojna rozpoczęła się 25 czerwca 1950 r. i trwała 3 lata. Pochłonęła prawie 6 mln ofiar – zabitych, rannych i zaginionych. Koreańczycy stanowili ponad 70% ofiar. Po zakończeniu wojny, na mocy podpisanego zawieszenia broni, 38 równoleżnik stał się faktyczną granicą oddzielającą dwa kraje. Wzdłuż niego ustanowiono strefę buforową o szerokości 4 km i długości 238 km. Zgodnie z ustaleniami, przekraczać ją mogą tylko członkowie Wojskowej Komisji Rozejmowej. Jako relikt zimnej wojny, granica ta jest najbardziej zmilitaryzowaną (w przeciwieństwie do nazwy) strefą na świecie.

Po obydwu stronach granicy mogą stacjonować oddziały liczące nie więcej niż 1000 żołnierzy. Nie wolno także wprowadzać ciężkiego sprzętu – ten powinien stacjonować w Cywilnej Strefie Kontroli. Najciekawszym miejscem na tym obszarze i jedynym dostępnym dla turystów (po stronie północnej) jest Panmunjeon. Miejscowość ta położona jest na zachodzie Strefy i oddalona od Seulu o niecałe 50 km. To tu toczyły się rozmowy pokojowe, które niestety zakończyły się fiaskiem. Podpisano jedynie obowiązujące do dziś zawieszenie broni. Pod dokumentem rozbrojeniowym, który zakończył wojnę i dwuletnie negocjacje, podpisali się generałowie William K. Harrison i Nam Il.

strefa2

Wokół Panmunjeon rozciąga się Strefa Wspólnego Bezpieczeństwa. W tej Strefie umiejscowione są 24 budynki, w tym kilka baraków, wewnątrz których przebiega linia demarkacyjna. Będąc wewnątrz , można stanąć jedną nogą na stronie północnej i jedną na południowej. W barakach tych spotykają się przedstawiciele Wojskowej Komisji Rozejmowej oraz Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych. Warto tu przypomnieć, że jednym z członków wspomnianej Komisji jest Polska. Nasz kraj przystąpił do działań Komisji na mocy uchwały rządu PRL z 12 września 1953 r.

Po stronie Korei Południowej znajduje się wioska Daeseong–dong. Mieszkają tu potomkowie dawnych osadników. Ich życie nie jest lekkie, ponieważ muszą być podporządkowani regułom panującym na tym obszarze, takim jak godzina policyjna, czy rygorystyczne środki bezpieczeństwa. Z drugiej jednak strony mają przywileje w postaci niepłacenia podatków i braku obowiązku służby wojskowej. Po stronie Korei Północnej jest wioska o nazwie Gijeong–dong. O tym propagandowym miasteczku tak piszą Juliette Morillot i Dorian Malovic w swej książce Uchodźcy z Korei Północnej: „Jest to miasto–widmo, pełne bloków mieszkalnych, z oknami, w których światła zapalają się zawsze w tym samym momencie, o zmroku, i gasną o świcie jak za sprawą magicznej różdżki. Czasami nawet kręci się w rytm skrzekliwej muzyki dziecinna karuzela.”

strefa3

Strefa Wspólnego Bezpieczeństwa nie podlega jurysdykcji żadnego z państw. Po stronie południowej znajduje się budynek symbolizujący Republikę Korei – Dom Wolności; po stronie północnej – Pawilon Panmun. W tych budynkach odbywają się spotkania przedstawicieli rządów zwaśnionych państw. Po obydwu stronach stoją wysokie maszty z flagami. W Strefie tej znajdują się też dwa mosty: Most bez Powrotu i Most Siedemdziesięciu Dwóch Godzin.

Most bez Powrotu to miejsce, gdzie doszło do wymiany jeńców wojennych. Po wojnie koreańskiej mogli oni wybrać kraj, w którym chcą mieszkać. Prawdopodobnie żaden z powracających na północ nie przeżył długo. Kim Ir Sen nie ufał nikomu, kto otarł się o świat zachodni i dlatego większość z jeńców, którzy powrócili została oskarżona o kolaborację. Takie oskarżenie prowadziło do śmierci, a w „najlepszym wypadku” do osadzenia w obozie. Most bez Powrotu został także wykorzystany do zwrotu jeńców z porwanego w styczniu 1968 r. amerykańskiego okrętu „El Pueblo”. Osiemdziesięciu trzech marynarzy wróciło do Korei Południowej w grudniu, lecz okręt (porwany na wodach międzynarodowych) pozostał w Korei Północnej. Dziś jest atrakcją turystyczną i obowiązkowym miejscem odwiedzin wszystkich wycieczek w Phenianie.

strefa4

W 1976 roku, w pobliżu Mostu bez Powrotu, doszło do krwawego incydentu. Grupa żołnierzy amerykańskich i południowokoreańskich zajmowała się wycinaniem drzew, w celu poprawienia widoczności w Strefie. Zostali oni zaatakowani przez żołnierzy północnokoreańskich. Wskutek ataku zginęło dwóch oficerów amerykańskich. Sześciu żołnierzy amerykańskich i pięciu południowokoreańskich zostało poważnie rannych. Po tym incydencie wybudowano, w ciągu siedemdziesięciu dwóch godzin, nowy most, a Most bez Powrotu przestał być wykorzystywany przez Koreańczyków z Północy.

W Strefie Zdemilitaryzowanej znajduje się wiele punktów obserwacyjnych, które, w części południowej, są dostępne dla turystów. Na terytorium Republiki Korei można także zwiedzić tunele, który były kopane przez północnokoreańskich żołnierzy. Jak dotąd, odkryto cztery takie tunele. Każdym z nich mogła przemieszczać się znaczna liczba żołnierzy, ciężki sprzęt bojowy i czołgi. Obszar Strefy jest także swoistym rezerwatem ptactwa i zwierzyny. Można tu spotkać okazy fauny i flory, które gdzie indziej są prawie już niespotykane np. amurskie lamparty.

Linia demarkacyjna jest także granicą, która dzieli rodziny koreańskie. Wskutek wojny blisko osiem milionów ludzi żyje oddzielonych od swych najbliższych. Sytuacja ta trwa nadal, mimo zapisów Konwencji Genewskiej, których Korea Północna nie respektuje.

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Koreańska Strefa Zdemilitaryzowana Reviewed by on 22 lutego 2011 .

Kilka tygodni temu Korea Północna dokonała kolejnego aktu agresji wymierzonego w południowego sąsiada. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat miało miejsce wiele podobnych aktów dywersji, drobnych incydentów i prowokacji. Wiele z nich rozegrało się wzdłuż linii demarkacyjnej. Przyjrzyjmy się bliżej Strefie Zdemilitaryzowanej – czym jest i w jakich okolicznościach powstała. Pierwszy pomysł podziału Półwyspu Koreańskiego pojawił

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

komentarze 2

  • Bardzo interesujący artykuł, serdecznie dziękuję! Zwłaszcza zainteresowały mnie informacje na temat wiosek po obu stronach linii demarkacyjnej: Daeseong–dong i Gijeong–dong. Najsmutniejszy w tym wszystkim jest dramat blisko 8 mln Koreańczyków oddzielonych od swoich bliskich. A także ubóstwo i brak elementarnych praw, w tym swobody poruszania się i wolności słowa, jakie są udziałem obywateli Korei Pn., od najmłodszych lat indoktrynowanych i zmuszanych do bałwochwalczego kultu jednostki.

  • Świetny artykuł – chcemy więcej.

Pozostaw odpowiedź