K. Rokita: Magiczny świat teatru Takarazuka

 ›  ›  › K. Rokita: Magiczny świat teatru Takarazuka

Artykuły,Publicystyka

K. Rokita: Magiczny świat teatru Takarazuka

Historia

Takarazuka Revue (Takarazuka Kagekidan) to znana na całym świecie japońska grupa teatralna składająca się wyłącznie z niezamężnych kobiet. Początki jej działalności sięgają początków XX w., kiedy to potentat kolejowy Kobayashi Ichizou próbował przywrócić do życia upadający resort gorących źródeł w mieście Takarazuka w pobliżu Osaki. Zapragnął stworzenia miejsca, które dostarczałoby rozrywki przedstawicielom klasy średniej i nakłoniłoby klientów do korzystania z jego linii kolejowej kończącej się właśnie w Takarazuce. W roku 1911 r. Kobayashi otworzył Takarazuka New Spa i zatrudnił nastoletnie dziewczęta do występów w teatrze muzycznym. Zgodnie z jego wizją przedstawienia miały łączyć w sobie elementy tradycyjnego japońskiego teatru oraz zachodniej opery, która w tamtym czasie stawała się w Japonii popularna. Zatrudnienie wyłącznie kobiet było nowością w japońskim świecie teatru opanowanym przez artystów wyłącznie płci męskiej (np. teatr kabuki). Mottem Kobayashiego było: „Czystość, Uczciwość, Piękno”.

Scena ze sztuki Parisette z 1930 r.

Pierwszy występ kobiecej grupy teatralnej Takarazuka Girls’ Revue odbył się 1 kwietnia 1914 r. Kobayashi trzymając się swojej wizji założył Takarazuka Music School, w której szkolono kobiety w zakresie śpiewu, tańca i aktorstwa. Jego kobieca grupa teatralna zyskiwała na popularności, a z czasem udało mu się otworzyć własne dwa teatry: w mieście Takarazuka (1924 r.) i w Tokio (1934 r.).

Aktorki i podział ról

 

Od początków istnienia Takarazuki występują w niej tylko kobiety, które wcielają się zarówno w role żeńskie, jak i męskie. Artystki, które w przestawieniach odgrywają mężczyzn, nazywane są otoko yaku, a te przypisane do ról kobiecych to musume yaku. Idea wcielania się kobiet w męskie role może być zadziwiająca dla widza z Zachodu, ale w japońskiej tradycji teatralnej przebieranie się za drugą płeć to rzecz normalna. Dla przykładu w teatrze kabuki mężczyźni wykonujący role żeńskie nazywają się onnagata.

Musume yaku Maria Kano i otoko yaku Rio Asumi

Takarazuka cieszy się wielką popularnością i kobiety chcące dostać się do grupy muszą liczyć się z ogromną konkurencją. Przed przystąpieniem do trupy wymagane jest 2 letnie intensywne szkolenie w Takarazuka Music School, które uczy podstaw śpiewu, tańca i aktorstwa. Zaliczenie egzaminu końcowego jest równoznaczne z przyjęciem do Takarazuka Revue, dlatego też walka o miejsce w szkole jest zacięta i przejście przez eliminacje jest nie lada sukcesem. Spośród około dwóch tysięcy dziewcząt w wieku 15-18 lat, które biorą co roku udział w testach kwalifikacyjnych, do szkoły dostaje się tylko czterdzieści. Od drugiego roku nauki uczennice są rozdzielane: osobno szkolone są te, które zostaną otoko yaku, czyli będą wykonywać męskie role. Muszą one nauczyć się poruszać, zachowywać oraz mówić i śpiewać niskim głosem jak mężczyźni. Decyzję o podziale podejmują nauczyciele, którzy wybierają do ról męskich wyższe dziewczęta. Szkolenie w tym przypadku jest zdecydowanie trudniejsze, ale koniec końców to otoko yaku zostają największymi gwiazdami Takarazuki i cieszą się ogromnym uwielbieniem fanów. Po dwóch latach w Takrazuka Music School uczennice przydzielane są do jednej z trup (obecnie jest ich pięć). Producenci dobierają dziewczęta tak, aby zbalansowały umiejętności pozostałych członków grupy. Niewiele z nich w czasie swojej kariery dotrze na sam szczyt, ponieważ tylko para kobiet w danej trupie może być głównymi gwiazdami i wiodącymi wykonawcami. W przypadku otoko yaku droga do najwyższej pozycji może trwać nawet 10 lat, a w przypadku musume yaku czas ten skraca się do około 5-6 lat. Każda grupa posiada parę głównych aktorów i akcja wielu przedstawień koncentruje się właśnie wokół nich.

Ukończenie Takarazuka Music School i oficjalne przyjęcie do Takarazuka Revue jest tak naprawdę dopiero początkiem ciężkiej pracy, która wiąże się z przepełnionym próbami i występami grafikiem, brakiem wakacji oraz życia prywatnego. Dlaczego pomimo tego tak wiele kobiet marzy o występowaniu w Takarazuka Revue? Jednym z powodów jest na pewno ogromna popularność, która się z tym wiąże. Poza tym jest to jedna z niewielu sztuk widowiskowych w której kobiety mogą grać pierwsze skrzypce i doskonalić swoje umiejętności. Takarazuka uważana jest również za doskonałe miejsce do rozpoczęcia kariery, którą można potem kontynuować w show biznesie. Wiele z artystek odchodzi również dlatego, że decydują się wyjść za mąż (według zasad aktorka musi wtedy opuścić grupę), a inne wykorzystują nabyte umiejętności i pewność siebie w zupełnie innych dziedzinach. W 1995 r. dwie byłe członkinie Takarazuki zasiadły w Izbie Radców w parlamencie japońskim.

Skład

 Od początku działalności do dzisiaj pod szyldem Takarazuka występowało ponad cztery tysiące aktorek, tzw. Takarasiennes. Teatr Takarazuka zatrudnia również ogromną ilość innych pracowników takich jak: dramatopisarze, kompozytorzy, dyrektorzy, muzycy i producenci. Obecnie występujące artystki podzielone są na pięć trup teatralnych, z których każda wyróżnią się własną charakterystyką i posiada oddzielną grupę fanów:

Scena ze spektaklu The Entertainer!

  • Hana (Kwiat) – data powstania: 1921 r.; znana z wyjątkowo barwnych występów; wiele gwiazd otoko yaku pochodzi z tej grupy.
  • Tsuki (Księżyc) – data powstania: 1921 r.; jako pierwsza przedstawiła rewie: Mon Paris, Róża Wersalu i Przeminęło z wiatrem; znana ze swej drobiazgowości w przygotowywaniu spektakli.
  • Yuki (Śnieg) – data powstania: 1924 r. (w dniu otwarcia Takarazuka Grand Theater); jako pierwsza prezentowała Elisabeth; przestawiła wiele japońskich spektakli, takich jak: Jin i Ichimuanfuryuki Maeda Kenji.
  • Hoshi (Gwiazda) – data powstania: 1933 r. (w dniu otwarcia Tokyo Takarazuka Theater); w ich spektaklach otoko yaku są wyjątkowo zachwycające, np. w My Love Lies Over the Mountains i War and Peace.
  • Sora (Kosmos) – powstała najpóźniej, bo 65 lat po założeniu grupy Hoshi; najmniej tradycyjna ze wszystkich, eksperymentalna; jej otwarcie wiąże się ze zwiększeniem ilości spektakli w ciągu roku.

Poza tym w Takarazuce występują również aktorzy nie przynależący do żadnej z grup, tzw. senka. Są to doświadczeni wybitni artyści, którzy pojawiają się w spektaklach różnych trup w zależności od zapotrzebowania.

Repertuar i styl

Repertuar Takarazuki jest bogaty: sztuki zachodnie i azjatyckie, adaptacje klasycznych filmów, gier oraz dzieł współczesnych. Od początku działalności teatru stawiano na wystawne musicale i rewie. Do licznych prezentowanych sztuk należą:

Elisabeth – adaptacja musicalu pod tym samym tytułem,

Róża Wersalu (ang. The Rose of Versailles) – adaptacja mangi pod tym samym tytułem,

Pasja: Jose i Carmen – adaptacja opery Carmen,

Fantom – adaptacja Upiora w Operze,

Opowieść o Księciu Genjim – adaptacja klasycznej japońskiej powieści pod tym samym tytułem,

Phoenix Wright – adaptacja gry pod tym samym tytułem.

Rocznie na scenach teatru Takarazuka odbywa się przeszło 900 przedstawień. Oprócz tego wystawia się sztuki za granicą w krajach Azji, Ameryki i Europy.

Scena ze spektaklu The Entertainer!

Spektakli wystawianych w teatrach Takarazuka nie można oceniać w kategoriach typowej sztuki teatralnej, przynajmniej w jej zachodnim znaczeniu. Gra aktorska jest nienaturalna i przejaskrawiona, ale jej celem nie jest bynajmniej odwzorowanie rzeczywistości. Z założenia Takarazuka ma bawić, dostarczać wrażeń i być ucztą dla zmysłów. Pozwala widzom uciec w bajkowy kolorowy świat w którym dominuje romantyczna miłość. W Takarazuce mężczyźni są szarmanccy i romantyczni, a więc ucieleśniają marzenia wielu kobiet. Dla zachodniego widza role męskie wykonywane przez kobiety mogą wydawać się kiczowate i przerysowane, ale dla wielbicieli Takarazuki jest to ucieleśnienie piękna.

Fani

Takarazuka pomimo upływu ponad 100 lat prosperuje świetnie, a jej widownia sięga 2,5 miliona osób rocznie, z czego zdecydowaną większość stanowią kobiety. Fanki zrzeszone są w fanklubach, które zazwyczaj dotyczą konkretnego artysty. Oficjalny fanklub Takarazuka Tomo no kai, posiada dziesiątki tysięcy członków i jest dostępny tylko dla mieszkańców Japonii. Fani chętnie kupują filmy i czasopisma dotyczące Takrazauki oraz rozmaite gadżety z podobiznami artystów. Podczas trwania spektakli organizowane są spotkania herbaciane nazywane ochakai, gdy są organizowane przez fankluby lub ochanomikai, gdy organizują je osoby niezrzeszone. Na tych imprezach fani danej gwiazdy mogą porozmawiać, zakupić pamiątkowe gadżety, a przede wszystkim zobaczyć swojego idola, który udziela odpowiedzi na pytania widowni, zaprasza do gier z nagrodami, a czasami wykonuje piosenkę lub taniec.

Aby podkreślić jak ważną rolę odgrywa Takarazuka w życiu niektórych fanów, warto wspomnieć o otsuki, czyli oficjalnych przestawicielach fanklubów pełniących rolę asystentów gwiazd. To oni zawożą Takarasiennes na występy, sprzatają ich apartamenty, robią pranie i organizują spotkania. Wszystko to bez wynagrodzenia w ramach bezgranicznego oddania swoim idolom. Oczywiście jest to sytuacja niezwykle korzystna dla teatru Takarazuka, który oszczędza pieniądze dzięki zaangażowaniu fanów.

Romantyczna scena ze sztuki Elisabeth

Takarazuka Revue ciągle się rozwija i stawia sobie kolejne wyzwania, a jednym z nich jest podbicie serc i zyskanie fanów poza Japonią. Trudno powiedzieć czy ze swoją specyficzną stylistyką i kobiecym zespołem Takarazuka trafi w gusta zachodniego widza. Niezależnie od tego posiada tysiące wiernych fanów w rodzimym kraju i mocną pozycję w świecie japońskiej sztuki teatralnej i rozrywkowej.

Źródła:

Singer, Jane. The Dream World of Takarazuka, w: Japan Quarterly 43.2, 1996, s. 162-181.

http://kageki.hankyu.co.jp/english/index.html

http://www.takawiki.com

http://www.nippon.com/en/views/b03901/

Wszystkie zdjęcia pochodzą ze strony: http://kageki.hankyu.co.jp/english/index.html.

Kinga Rokita

Udostępnij:
  • 27
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    27
    Udostępnienia
K. Rokita: Magiczny świat teatru Takarazuka Reviewed by on 29 grudnia 2016 .

Historia Takarazuka Revue (Takarazuka Kagekidan) to znana na całym świecie japońska grupa teatralna składająca się wyłącznie z niezamężnych kobiet. Początki jej działalności sięgają początków XX w., kiedy to potentat kolejowy Kobayashi Ichizou próbował przywrócić do życia upadający resort gorących źródeł w mieście Takarazuka w pobliżu Osaki. Zapragnął stworzenia miejsca, które dostarczałoby rozrywki przedstawicielom klasy średniej

Udostępnij:
  • 27
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    27
    Udostępnienia

O AUTORZE /

ODPOWIEDZ

Twój adres email nie zostanie opublikowany. ( wymagane )