J. Wieczorek: Szczyt Chiny-Rosja-Mongolia w Qingdao

 ›  ›  › J. Wieczorek: Szczyt Chiny-Rosja-Mongolia w Qingdao

Artykuły,Publicystyka

J. Wieczorek: Szczyt Chiny-Rosja-Mongolia w Qingdao

Szczyt Chiny-Rosja-Mongolia w Qingdao: Próba przywrócenia priorytetu Trans-mongolskiego korytarza tranzytowego dla wymiany handlowej w Eurazji.

9 czerwca 2018 r. w chińskim Qingdao miało miejsce spotkanie prezydentów Chin – Xi Jinpinga, Rosji – Władimira Putina oraz Mongolii – Khaltmaagiin Battulgi. Spotkanie zostało zorganizowane w ramach trwającego 18. rozszerzonego spotkania Rady Szefów Państw Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SCO). Głównym tematem trójstronnego spotkania było określenie właściwych celów oraz realizacja programu pt. „Program Utworzenia Korytarza Gospodarczego Mongolia-Rosja-Chiny” wraz z budową infrastruktury transportowej służącej temu projektowi. Ponieważ głównym inicjatorem tego projektu jest Mongolia, prezydent Khaltmaagiin Battulga podczas przemowy powitalnej określił celowość oraz ramy realizacji ww. programu.[1]

Prezydent Mongolii położył tutaj nacisk, po pierwsze, na trójstronną współpracę przy realizacji kluczowego dla Mongolii programu, jakim jest „Program Utworzenia Korytarza Gospodarczego Mongolia-Rosja-Chiny”; gdzie wskazał konieczność przyspieszenia tworzenia struktur mogących koordynować proces realizacji ww. programu w postaci centrum inwestycji i projektów. Pozwoliłoby to na przeprowadzenie gruntownych badań i opracowanie studiów wykonalności projektów będących głównymi celami tego programu. Po drugie, prezydent Kh. Battulga wskazał, iż jest konieczne zorganizowanie spotkania ministrów transportu Mongolii, Rosji i Chin w ramach przygotowań do trójstronnego spotkania na szczycie w celu ustalenia ważnych mechanizmów trójstronnej współpracy na rzecz realizacji projektów infrastrukturalnych.[2]

Pisząc o Szczycie Chiny-Rosja-Mongolia w Qingdao, należałoby również wspomnieć tutaj o forum gospodarczym pod nazwą „Mongolsko-Rosyjskie Forum – 2018”, które odbyło się w dniach 7 – 8 czerwca 2018 r., w stolicy Mongolii — Ułan Bator; tj. mniej więcej w tym samym czasie, co Szczyt SCO w Qingdao. Czy to tylko zwykły zbieg okoliczności, a może celowe działanie zaplanowane przez włodarzy państwa mongolskiego? Bez względu na to liczy się fakt, iż oba te spotkania łączy jeden cel – realizacja kluczowych dla Mongolii interesów gospodarczych oraz idący za tym w parze wzrost znaczenia politycznego państwa mongolskiego w regionie Azji Północno-Wschodniej, jak i w całej Eurazji. Pomimo tego, że kluczowym celem zorganizowanego ww. forum; było wzmocnienie i dalsze rozwijanie wymiany handlowej i współpracy przemysłowej oraz inwestycyjnej pomiędzy Rosją a Mongolią, to jednak w jak największym stopniu wpisało się ono w ramy odbytego Szczytu Chiny-Rosja-Mongolia w Qingdao. Aby to lepiej zrozumieć, prześledźmy krok po kroku sprawozdanie, jakie zostało sporządzone z odbytego forum gospodarczego „Mongolsko-Rosyjskie Forum – 2018”.

Na wstępie ww. sprawozdania zostało podkreślone znaczenie geopolityczne Mongolii jako nie tylko kraju tranzytowego znajdującego się pomiędzy najrozleglejszą i najbogatszą w surowce naturalne Rosją a najludniejszymi Chinami z koniunkturą gospodarczą, ale podkreślono fakt, iż sama Mongolia jest bogata w surowce naturalne, które mogą stać się uzupełnieniem dla rozwoju gospodarczego obu wielkich sąsiadów, jak i samego państwa mongolskiego. W związku z czym odwołano się do potrzeby realizacji projektów infrastrukturalnych o zakrojonej skali, które swym zasięgiem obejmowałyby Rosję, Chiny i Mongolię; a które w niedalekiej przyszłości stanowiłyby podstawę rozwoju gospodarki całej Eurazji. Potwierdzeniem takiej inicjatywy stał się fakt odbycia spotkania przywódców tychże trzech krajów w Taszkencie (stolicy Uzbekistanu) w czerwcu 2016 r., które potwierdziły wspólną strategię, podpisując „Program Utworzenia Korytarza Gospodarczego Mongolia-Rosja-Chiny”, z uwzględnieniem budowy Unii Euroazjatyckiej, Pasa i Szlaku Jedwabnego oraz inicjatywy tzw. Szlaku Stepowego.[3]

„Program Utworzenia Korytarza Gospodarczego Mongolia-Rosja-Chiny” obejmuje 32 projekty i działania w dziesięciu głównych obszarach, przy czym Mongolia, Rosja i Chiny uzgodniły, że lista tychże projektów i działań może zostać uzupełniona lub udoskonalona. Nie mniej jednak największym zainteresowaniem wszystkich trzech stron cieszą się projekty infrastrukturalne. W związku, z czym zostaną one tutaj w skrócie przedstawione i omówione:

Kolej. Rosja i Chiny uzgodniły, że do roku 2020 wzrośnie wielkość wymiany handlowej między tymi krajami do 200 miliardów dolarów rocznie. Rosja zadeklarowała, że oprócz gazu ziemnego i ropy naftowej, najprawdopodobniej zapewnione zostaną dostawy drewna, nawozów i surowców wydobywczych. Natomiast Chiny zadeklarowały, że będą przewożone kontenery z artykułami przemysłowymi i spożywczymi do Rosji, jak i również do Europy. Ponieważ przewóz towarów koleją przez terytorium Mongolii jest najkrótszym wariantem, tym samym opcja ta staje się najbardziej opłacalna. W związku z powyższym „Program Utworzenia Korytarza Gospodarczego Mongolia-Rosja-Chiny” uwzględnia modernizację Kolei Trans-mongolskiej poprzez budowę drugiego toru i elektryfikację celem zwiększenia przepustowości do 100 mln ton rocznie. Ponadto Program uwzględnia również budowę nowych linii kolejowych w zachodniej i wschodniej części Mongolii, które również połączą Rosję i Chiny.

Droga ekspresowa. Pomimo faktu, iż we wzdłuż Kolei Trans-mongolskiej biegnie już droga asfaltowa dla pojazdów kołowych, to niestety jej standardy przepustowości nie odpowiadają stawianym wymogom w związku z planowanym wzrostem wymiany handlowej pomiędzy Mongolią, Rosją i Chinami, a co za tym idzie wzrostem jej eksploatacji przez transport pojazdów ciężarowych. W związku z powyższym Program uwzględnia projekt budowy nowoczesnej drogi ekspresowej — AN-3, której długość na terytorium Mongolii będzie wynosić ponad tysiąc kilometrów. Natomiast w planach przewidziana jest budowa drogi ekspresowej wzdłuż zachodniej (AN-4) i wschodniej Mongolii.

Gazociąg i naftociąg. Rosja w najbliższej przyszłości planuje dostarczanie gazu do miasta Irkuck oraz obwodu irkuckiego w ramach rozwoju odległych regionów, w tym Syberii Wschodniej i Dalekiego Wschodu. Rosyjskie media podały, iż wkrótce zacznie się budowa gazociągu GG Irkuck, Angarsk i Sajańsk, biegnącego ze złoża gazu ziemnego Kowykta (około 2 biliony metrów sześciennych). W związku z powyższym został omówiony projekt budowy gazociągu z Kowykty do Pekinu przez Mongolię. Gazociąg ten przebiegałby przez terytorium Mongolii wzdłuż Trans-mongolskiej linii kolejowej i drogi ekspresowej, a jego największą zaletą byłaby możliwość gazyfikacji stolicy Mongolii — Ułan Bator. Odnośnie do budowy ewentualnego naftociągu przez terytorium Mongolii, to kwestia ta jest mało prawdopodobna z uwagi na fakt, iż w roku 2011 oddany został do eksploatacji naftociąg z m. Skoworodino w Rosji do miasta Dachin w Chinach. Nie mniej jednak strony są nadal zainteresowane transportem ropy naftowej Koleją Trans-mongolską.

Sieci elektroenergetyczne. Faktem jest, iż Syberia Wschodnia w Rosji posiada znaczną nadwyżkę energii elektrycznej za sprawą Koncernu „Irkuckenergo”, który posiada cztery duże elektrownie wodne (Irkuck, Brack, Ust-Ilim i Boguczańsk), a także szereg dużych elektrowni cieplnych. Koncern ten już od dawna interesuje się eksportem nadwyżek energii elektrycznej do Chin. Jednakże w tym samym czasie w Mongolii trwa realizacja planów budowy zespołu dużych elektrociepłowni opartych na krajowych złożach węgla i dostarczaniu energii elektrycznej również do Chin. Wydawać by się mogło, że mamy tutaj do czynienia z konfliktem interesów pomiędzy Mongolią a Rosją. Tymczasem eksperci są innego zdania i przekonują, że jeśli zbuduje się wspólną sieć elektroenergetyczną, to może ona stać zintegrowana z ogólnym systemu energetycznym w całej Azji Północno-Wschodniej, z korzyścią dla wszystkich trzech państw.

Pozostałe projekty. W ramach „Programu Utworzenia Korytarza Gospodarczego Mongolia-Rosja-Chiny” przewidziane są również: budowa sieci szerokopasmowych przewodów światłowodowych, otwarcia nowych tras lotniczych itp. Jednakże wszystkie
te projekty będą obejmować terytoria Mongolii, Rosji i Chin, przez co będą wymagać ogromnych nakładów finansowych z uwagi na ich geostrategiczny charakter. W związku z powyższym zaplanowano utworzenie międzynarodowego centrum badań projektów i inwestycji celem ich analizy pod kątem celowości i opłacalności wykonania.[4]

Na podsumowanie niniejszego artykułu pragnę przywołać dane z najnowszego raportu Banku Światowego pt. „Globalne perspektywy gospodarcze”, w którym tempo wzrostu gospodarczego Mongolii wyraźnie przyspiesza w następbych latach:
– w 2019 r. eksperci przewidują wzrost PKB do 6,4%, a w 2020 r. do 6,5%. Ponadto Bank Światowy prognozował wzrost PKB Mongolii w 2017 r. do 5,1%, natomiast wzrost PKB w 2018 r. ma wynieść do 5,3%.

 

Jarosław Wieczorkiewicz

 

 

Bibliografia:

[1]   http://asiarussia.ru/news/19856/

[2]   http://asiarussia.ru/news/19856/

[3]   http://asiarussia.ru/articles/19904/

[4]   http://asiarussia.ru/articles/19904/

[5]   http://asiarussia.ru/news/19836/

Udostępnij:
  • 12
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    12
    Udostępnienia
J. Wieczorek: Szczyt Chiny-Rosja-Mongolia w Qingdao Reviewed by on 22 czerwca 2018 .

Szczyt Chiny-Rosja-Mongolia w Qingdao: Próba przywrócenia priorytetu Trans-mongolskiego korytarza tranzytowego dla wymiany handlowej w Eurazji. 9 czerwca 2018 r. w chińskim Qingdao miało miejsce spotkanie prezydentów Chin – Xi Jinpinga, Rosji – Władimira Putina oraz Mongolii – Khaltmaagiin Battulgi. Spotkanie zostało zorganizowane w ramach trwającego 18. rozszerzonego spotkania Rady Szefów Państw Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SCO).

Udostępnij:
  • 12
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    12
    Udostępnienia

O AUTORZE /

Pozostaw odpowiedź