Indie news,News

Problem indyjskiego urodzaju

Indie – kraj w którym według  prowadzonego przez ONZ Światowego Programu Żywnościowego (UN World Food Programme) co roku z głodu umiera około 2.5 miliona ludzi i żyje 30% głodujących świata ogromne ilości zboża psują się na polach nawet nie trafiając do magazynów. Problem ten powraca co roku – szczegolnie dziś, kiedy Indie są bliskie osiągnięcia  najwyższych zbiorów  w swojej historii.

Według badań Pendżab jest przygotowany na składowanie tylko połowy swojej produkcji rolnej. Pozostała jej część jest pozostawiana bezpośrednio na polach, co powoduje ogromne straty w liczbie żywności, która nadaje się do przetworzenia pod koniec sezonu. Wynika to z faktu, że istniejące magazyny są przepełnione i muszą najpierw zwolnić miejsce pozbywając się zapasów z zeszłych lat. Pendżab – trzeci rok z rzędu korzysta z wysokiego urodzaju, co zdaje się być swoistym przekleństwem. Rządowe agencje skupujące zboże zamówiły już ok. 13.5 miliona ton metrycznych zboża (w zeszłym roku było to ok. 11 milionów ton metrycznych).

Pomimo wyroku Sądu Najwyższego z zeszłego roku, nakazującego  rozdawanie niepotrzebnie zalegającego magazyny zboża ubogim, sytuacja nie poprawiła się do dzisiaj. Według danych indyjskiego Ministra do spraw Żywności K. V. Thomasa Pendżab i Harijana  tylko w 2011 roku zmarnowały około 77 tysięcy ton metrycznych zboża.

Co ważne te dwa stany są odpowiedzialne za blisko 70% produkcji tradycyjnych  rodzajów zbóż takich jak pszenica (nie wliczając ryżu). Jak dotąd Pendżab ma zapewnione miejsce w magazynach tylko dla 9.5 milionów ton metrycznych zboża. Kolejne 10.6 milionów ton metrycznych będzie musiało być przechowywane na polach .

Jak twierdzi Hamir Singh, ekspert rolnictwa z Czandigarhu (Chandigarh około połowy miejsca w magazynach zajmuje ryż – zbiory pochodzące głównie z poprzednich lat. Podobnie wygląda sytuacja w Harijanie.

Według pochodzącego z Pendżabu i zasiadającego w Radźja Sabha Naresha Gujrala budowa magazynów zboża jest bardzo kosztowna i zanim partnerstwo publiczno – prywatne nie będzie miało miejsca na szerszą skalę w tej dziedzinie, sytuacja nie ulegnie zmianie. Dodał także, że lepszy system składowania jest absolutną koniecznością, a zboże mogłoby być także wykorzystywane przynajmniej częściowo do opłacania pracowników państwowych magazynów. Zdaniem parlamentarzysty „zboże mogłoby wtedy dotrzeć znacznie szybciej do potrzebujących”.

Zarówno Pendżab, jak i Harijana zmagają się z licznymi skutkami ubocznymi dużej produkcji rolnej. Jednym z podstawowych efektów jest zmniejszenie się zasobów wód gruntowych. Dobrze obrazuje to liczba studni gruntowych, która wzrosła w Pendżabie z 17 tysięcy w 1967  roku (u progu „zielonej rewolucji”, która pozwoliła na znaczną intensyfikację zbiorów) do blisko 900 tysięcy w ostatnich latach.

Jak stwierdza prowadzone przez sądy stanowe w Pendżabie i Harijanie dochodzenie, co najmniej 27 magazynów zbudowanych ostatnio na zasadzie partnerstwa publiczno – prywatnego  nie jest używanych nawet pomimo faktu, że znaczna ilość zboża leży na polach. Jest to wynikiem niechęci urzędników do promowania tego typu rozwiązań.

Źrodło: Deccan Herald

Opracowanie: Konrad Leszczyńki

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Problem indyjskiego urodzaju Reviewed by on 20 maja 2012 .

Indie – kraj w którym według  prowadzonego przez ONZ Światowego Programu Żywnościowego (UN World Food Programme) co roku z głodu umiera około 2.5 miliona ludzi i żyje 30% głodujących świata ogromne ilości zboża psują się na polach nawet nie trafiając do magazynów. Problem ten powraca co roku – szczegolnie dziś, kiedy Indie są bliskie osiągnięcia 

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź