Chiny,[ ANALIZY ]

Dlaczego Chiny drożeją? Rewaluacja chińskiego juana a presja inflacyjna

Poniższa analiza przedstawia główne przyczyny i skutki dewaluacji chińskiego juana w roku 2005, a także obrazuje zachowanie się zakładanej przez ekonomistów inflacji po wprowadzeniu płynnych kursów walutowych w Chińskiej Republice Ludowej. Wyjaśnia główne przyczyny wysokiego poziomu inflacji, a także charakteryzuje strukturę importu w odniesieniu do obniżki kosztów dóbr importowanych przy założeniu aprecjacji waluty od roku 2005.

Jeszcze do niedawna Chińską Republikę Ludową uważano za najtańszą fabrykę świata, która dostarczała produkty na prawie wszystkie kontynenty. Od jakiegoś czasy słyszy się jednak głosy, głównie w ogólnopolskich mediach, że światowi producenci wycofują swój kapitał i przenoszą zakłady produkcyjne na rynki Azji Południowo-Wschodniej. Główną przyczyną tego zjawiska jest drożejąca siła robocza, otwarcie się takich krajów jak Wietnam (13 miejsce na świecie pod względem liczby ludności), Indonezja (4 miejsce) czy Bangladesz (7) na handel międzynarodowy, a także obniżenie sztywnego kursu chińskiej waluty w połowie 2005 roku przez Ludowy Bank Chin. Ludowy Bank Chin czyli Chiński Bank Centralny (ang. The People’s Bank of China) od roku 1948 w swoim założeniu prowadził politykę monetarną chińskiego juana, odpowiadał za jego emisję, a także działał jako zwykły bank komercyjny, który udzielał kredytów. Jego reforma w roku 1979 polegała w dużej mierze na oddzieleniu działalności komercyjnej na rzecz nowopowstałego Agricultural Bank of China, który przejął powyższą rolę, a także na znacznym zmniejszeniu wpływu na sektor finansowy w Chinach. W roku 1992 powstała China Securities Regulatory Commission (pol. Chińska Komisja regulacyjna ds. papierów wartościowych), której głównymi zadaniami są:

  • Formułowanie prawa dotyczącego bezpieczeństwa rynków walutowych oraz kontraktów Futures;
  • Nadzorowanie rynku akcji, obligacji i funduszy inwestycyjnych;
  • Nadzorowanie emisji, handlu oraz rozliczeń kontraktów Futures;

Sześć lat później w roku 1998 powstaje China Insurance Regulatory Commission (pol. Chińska Komisja Regulacyjna ds. Ubezpieczeń), której głównym zadaniem jest nadzór nad procesami związanymi z rynkiem ubezpieczeń np. nadzorowanie ubezpieczania firm lokalnych w handlu z podmiotami zagranicznymi. Trzecią z instytucji, która powstała, w celu zmniejszenia wpływu Ludowego Banku Chin na politykę sektora finansowego była China Banking Regulatory Commission (pol. Chińska Komisja Regulacyjna ds. Banków), do której zadań należy organizowanie i sprawowanie kontroli nad instytucjami bankowymi Chińskiej Republiki Ludowej w tym także przeprowadzenie testów personelu kierowniczego banków komercyjnych.

Sztywny kurs walutowy w ChRL to już przeszłość

Od roku 1997, kiedy to miał miejsce azjatycki kryzys finansowy zapoczątkowany przez kryzysy systemów bankowych w krajach Azji Południowo-Wschodniej (główne jego przyczyny to między innymi słabość systemu bankowego, nadmierny wzrost akcji kredytowej banków czy związki między światem polityki, a sektorem finansowym) Chiny zdecydowały się na wprowadzenie stałego kursu (ang. fixed exchange rate) swojej waluty w stosunku do amerykańskiego dolara na poziomie 8,28 za dolara (wykres 1).

wykres_chiny1

Wykres 1 Wykres chińskiego yuana w stosunku do amerykańskiego dolara w latach 2004-2008

Ustalenie kursu juana na stałym poziomie, a także utrzymywanie sztywnych stóp procentowych w tym okresie (podniesiono je tylko raz w październiku 2004 roku) pozwoliło Chinom na realizację przyjętych założeń polityki eksportowej. Silny dolar w stosunku do juana zwiększał znacznie atrakcyjność eksportu, który w ostatnich latach stanowił około 40% chińskiego Produktu Krajowego Brutto (ang. GDP), a także powstrzymywał wszystkie działania spekulacyjne na rynku FOREX. Dodatkowym argumentem ‘za’ utrzymywaniem juana na stałym poziomie przemawiały względy polityczne i rozkład sił na arenie międzynarodowej. Amerykańscy producenci winią bowiem Chiny za to, iż tani import jest powodem zamykania zakładów w USA. Naciski ze strony amerykańskich władz na urynkowienie chińskiej waluty (wprowadzenie kursów płynnych – ang. flexible/floating exchange rate) powodują u chińskich przywódców zjawisko urażenia dumy narodowej, która jest niezwykle istotna, a której naruszenie symbolizowało by ugięcie się Chin i podporządkowanie Amerykanom. Z drugiej jednak strony amerykańscy producenci podzespołów m.in. w przemyśle lotniczym czy elektronicznym, którzy posiadają swoje fabryki na terytorium Chin, popierają politykę odmienną od tej, którą prezentuje rząd USA.

Rewaluacja po dwóch latach nacisków

Do rewaluacji juana (wzrostu wartości waluty w systemie kursów stałych w wartości realnej) doszło po dwóch latach nacisków ze strony USA, które w 2005 roku wykazywały około 170 miliardów dolarów deficytu w rachunku obrotów z Chinami, a także Japonii i Unii Europejskiej. Początkowo chiński juan wzrósł zaledwie o 2% w stosunku do dolara do poziomu 8,11 za dolara. Chiński rząd stwierdził, iż nieistotne jak wysoka będzie rewaluacja waluty tylko to, że w ogóle ona nastąpiła. Pozwoliło to między innymi na uniknięcie 27,5% cła na chińskie towary, które rząd USA zamierzał nałożyć jeśli nie nastąpią zmiany w polityce monetarnej Chin, czyt. zwiększenie wartości niedowartościowanej waluty chińskiej.

Chińska Republika Ludowa do zmiany polityki kursowej podchodzi bardzo ostrożnie. Premier Wen Jiabao zapowiedział, że decyzje będą podejmowane na bieżąco w odniesieniu do potrzeb i sytuacji gospodarki. Jednak jedną z głównych przesłanek, która doprowadziła do zmiany systemu kursów walutowych była potrzeba kontrolowania stale wzrastającej inflacji m.in. poprzez obniżkę kosztu importu ropy naftowej, której Chiny są jednym z największych na świecie odbiorców. W odniesieniu do poniższego wykresu możemy zauważyć, iż wprowadzenie płynnych kursów walutowych, które zakładało pomoc w walce z inflacją, okazało się skuteczne w krótkim okresie czasu. W długim okresie czasu zauważamy gwałtowny wzrost inflacji, co z reguły nie powinno iść w parze ze wzrostem wartości juana.

wykres_chiny2

Wykres 2 Indeks wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w Chińskiej Republice Ludowej w latach 1999-2008

Jako główne powody gwałtownego wzrostu inflacji w Chinach wymienia się:

1. długookresowe dodatnie saldo bilansu handlowego

2008 rok- saldo dodatnie 295,3 mld USD

2007 rok- saldo dodatnie 262 mld USD

2006 rok- saldo dodatnie 177,5 mld USD

wykres_chiny4

Wykres 3 Bilans handlowy Chińskiej Republiki Ludowej na przełomie lat 2008/2009

2. niskie rezerwy w bankach komercyjnych oraz zbyt duża liczba udzielanych kredytów (w roku 2007 bank centralny sześciokrotnie podnosił stopy procentowe)

Na przełomie ostatnich czterech lat wartości chińskiego juana w stosunku do amerykańskiego dolara systematycznie rośnie. Taka sytuacja powoduje zwiększenie cen towarów importowanych z Chińskiej Republiki Ludowej, ale także wzrost importu do Chin po niższych cenach szczególnie surowców energetycznych, a także wysokozaawansowanych technologicznie maszyn dla przemysłu. Na poniższym wykresie, który przedstawia procentowy skład importu Chin w roku 2008 surowce i paliwa stanowią aż 23% importu, a maszyny i pojazdy dla przemysłu 16%.

wykres_chiny5

Wykres 4 Procentowa struktura importu Chińskiej Republiki Ludowej w roku 2008

Wzrost chińskiej waluty prowadzi również do zwiększonych inwestycji zagranicznych prowadzonych przez Chiny w ramach założeń polityki ekspansji terytorialnej. W ostatnich latach Chińska Republika Ludowa zanotowała wzrost bilansu handlowego z Afryką, a także Ameryką Łacińską do poziomu ponad 100 miliardów USD. Handel Chin z Ameryką Łacińską stanowi około 30% całkowitego handlu USA i Unii Europejskiej z tym rejonem świata.

Podsumowują powyższą analizę wprowadzenie płynnego kursu walutowego w Chińskiej Republice Ludowej w 2005 roku pozwoliło na uspokojenie nastrojów w handlu międzynarodowym i lekkie zmniejszenie roli Chin w pełnieniu funkcji eksportera tanich produktów, pozwoliło także na uniknięcie wprowadzenia cła przez USA na import chińskich towarów, a Chinom dało szanse na zwiększenie woluminu inwestycji zagranicznych w gospodarki w Ameryce Łacińskiej oraz w Afryce. Nie bez znaczenia pozostaje również obniżka cen surowców, których import stał się tańszy, która w dużej mierze przyczynia się do transformacji gospodarki z produkującej tanie produkty do zaawansowanej technologicznie.

Jarosław Grzegorzek

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Dlaczego Chiny drożeją? Rewaluacja chińskiego juana a presja inflacyjna Reviewed by on 21 lutego 2010 .

Poniższa analiza przedstawia główne przyczyny i skutki dewaluacji chińskiego juana w roku 2005, a także obrazuje zachowanie się zakładanej przez ekonomistów inflacji po wprowadzeniu płynnych kursów walutowych w Chińskiej Republice Ludowej. Wyjaśnia główne przyczyny wysokiego poziomu inflacji, a także charakteryzuje strukturę importu w odniesieniu do obniżki kosztów dóbr importowanych przy założeniu aprecjacji waluty od roku

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

komentarzy 9

  • A wedlug mnie to wy sie nadymacie z zazdrosci bo pan Jarek osiagnal sukces w Panstwie Srodka.

    Tak trzymac panie Jarku!

  • TO jest forum INTERNETOWE, normalne jest zwracanie się do siebie per ty czy per nick. Ludzie, wy dorośnijcie do internetu. Chyba nie chcecie aby ta strona była tylko dla wąskiego grona odbiorców, u których pyta się czy można by napisać post?….
    Szanowni Panowie, kończcie Waście, wstydu oszczędźcie lol 懂不?

  • Panie Jarosławie,

    Przepraszam, ale myli Pan inflację z wzrostem cen. To w zasadzie przekreśla Pana artykuł-przepraszam za brutalną krytykę.

    Pozdrawiam,
    Snii

  • Szanowny Pan raczyłby wstawić źródła z jakich korzystał (!).
    Szanowny Pan nie odpowiedział na wszystkie (ważne) pytania Pana Adama Stankiewicza, raczej Szanowny Pan skupił się na dokuczliwej odpowiedzi, co jest bezproduktywne.

  • Przepraszam Pana, za zwracanie się w nieoficjalny sposób.
    Ad raz: przyznaję, mój błąd.
    Ad dwa: nie wiem, kiedy Pan pisał artykuł, lecz ukazał się on na dniach, a kurs CNY jest całkowicie sztywny od 18 miesięcy, a wcześniej był sztywny de jure.
    Ad trzy: Pan wybaczy, to nie była riposta.
    Ad cztery: tym bardziej Panu zazdroszczę.

    Adam Stankiewicz

  • Avatar Jarosław Grzegorzek

    Zacznijmy od tego, że nie przeszliśmy na Ty.
    „przenoszą zakłady produkcyjne na rynki Azji Południowo-Wschodniej” to raz,
    tekst powstawał przed zmianami kursów RMB w ostatnim czasie to dwa,
    skoro napisał Pan cały komentarz po Polsku trzeba było już dokończyć, a nie ripostować w innym języku, który zna coraz więcej osób to trzy,
    studenci z Korei Północnej z reguły nie opuszczają kraju sami więc miałem okazję poznać więcej niż jednego to cztery.

    Jarosław Grzegorzek

    • Po tym komentarzu widać, że mamy do czynienia z Szanownym Palantem.

      • Avatar heh

        Raczej z bardzo wielce ksztalconym, szanownym Panem Palantem, ktory nie zniza sie do poziomu zwyklych ludzi ;).

        Niestety, jak komus nie staje wiedzy, to czesto nadyma sie i udaje ksiecia.

        Szkoda czasu na Pana Grzegorzka i jego wypociny.

  • W tytule napisałeś „rewaluacja”, w pierwszym zdaniu „dewaluacja”, w trzecim zdaniu „aprecjacja”. Więc które w końcu? To trzy rożne terminy.

    W podsumowaniu piszesz, że wprowadzono płynny kurs walutowy. Przez ostatnie pół wieku Chiny nie widziały płynnego kursu walutowego. Do 1994 istniał tzw. system podwójnego kursu (współistniały kurs oficjalny i czarnorynkowy, znacznie od siebie się różniące – podobnie jak np. obecnie w Birmie), do 21 lipca 2005 kurs był sztywny wobec dolara, a następnie (oficjalnie) sztywny wobec koszyka walut, o nieujawnionym składzie i wagach. W praktyce równoznaczne było to z kursem płynnie sterowanym. Nie miało to kompletnie nic wspólnego z kursem płynnym. Obecnie od ponad roku chiński juan znów jest sztywny wobec dolara.
    Stwierdzenie: „sztywny kurs walutowy w ChRL to przeszłość” jest więc fałszywe.

    Piszesz, że droższe renminbi przyczyniło się do przenoszenia zakładów produkcyjnych do Chin. Możesz to wytłumaczyć?

    W jaki sposób silny dolar powstrzymywał działania spekulacyjne na juanie? Nie wynika to z kontroli przepływów kapitałowych umożliwiających przepływy jedynie związane z zagranicznymi inwestycjami bezpośrednimi?

    Co to są „rezerwy w bankach komercyjnych”? Miałeś na myśli rezerwy obowiązkowe w banku centralnym?

    對不起, 我不喜歡你的論文.

    Przy okazji – zazdroszczę Ci możliwości poznania studenta z Korei Północnej!

    Adam Stankiewicz

Odpowiedz na „Adam Stankiewicz (Avatar)Anuluj pisanie odpowiedzi