Artykuły

B. Zgliński: Rozwój pocisków przeciwokrętowych ChRL

df-21dWraz ze wzrostem znaczenia Marynarki Wojennej Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej w ChRL nastąpił rozwój prac nad pociskami przeciwokrętowymi. Obecnie na wyposażeniu znajdują się pociski manewrujące typu cruise przenoszone przez lotnictwo, siły nawodne oraz okręty podwodne. Ich zasięg dochodzi do 350 kilometrów. Stanowią one narzędzie działań typu anti-access/area denial (A2/AD) na których wydaje się opierać strategia morska ChRL. Ważnym dostawcą technologii była do tej pory Rosja, która jednak wydaje się zmieniać swoją politykę eksportową w tym zakresie. Innym rodzajem pocisków przeciwokrętowych są przechodzące obecnie próby rakiety balistyczne DF-21D o zasięgu ok. 3 000 km. Jeżeli zostaną one wprowadzone na wyposażenie chińskich sił zbrojnych kraj ten uzyska wielowarstwową zdolność blokowania dostępu do obszaru wykraczającego poza tzw. pierwszy łańcuch wysp.

Chińskie pociski przeciwokrętowe można podzielić na dwie grupy: ASCM (przeciwokrętowe pociski manewrujące) oraz ASBM (przeciwokrętowe rakiety balistyczne).

Pierwszy z nich to pociski o napędzie odrzutowym (w tym strumieniowym) i/lub rakietowym o zasięgu do nawet 4 000 km (rosyjskie pociski rakietowe). Niektóre z nich mogą być wyposażone w głowicę jądrową. W chińskim arsenale znajdują się pociski produkcji rosyjskiej, jak SS-N-22 Sunburn i SS-N-27 Sizzler. Pierwszy z nich stanowi główny element wyposażenia 4 niszczycieli rakietowych klasy Sovremenny (każdy po 8 pocisków). Po pokonaniu maksymalnie 120 km dokonują one gwałtownych manewrów przy prędkości ponad Mach 2 zmniejszając tym samym szansę na reakcję atakowanego celu. Pociski te można także zaprogramować na atakowanie wybranych celów w grupie okrętów, np. lotniskowców. Podobnie działa drugi rodzaj pocisków. Jest on jednak wystrzeliwany z okrętów podwodnych klasy Kilo oraz ma zasięg około 200 km. Obydwa pociski przewyższają mocą głowicy oraz energią kinetyczną pocisk Exocet który w 1981 roku zatopił brytyjski HMS Sheffield (wyporność ponad 4800 t).

Ying Ji-8 to rodzina pocisków przeciwokrętowych zaprojektowanych w Chinach i przyjęta przez siły zbrojne ChRL na przełomie lat 80. i 90. XX w. Ich zasięg waha się od 30-50 km (starsze wersje lub wystrzeliwane z okrętów podwodnych) do 120-250 km (nowsze wersje lub przenoszone przez samoloty). Pomimo pojawiających się doniesień wydaje się, że pociski te nie są w stanie przekroczyć prędkości dźwięku. Jednak podchodzenie do celu na wysokości poniżej 7 m n.p.m może znacząco utrudnić zwalczanie tych pocisków przez systemy takie jak CIWS. Kolejna generacja chińskich pocisków ASCM, CH-SS-NX-13, według źródeł amerykańskich ma być wynikiem analizy pocisków SS-N-27 i znaleźć się na wyposażeniu nowych okrętów podwodnych. Jednak bez dalszych informacji trudno potwierdzić te doniesienia.

Według dostępnych informacji pracę nad ASBM prowadzą obecnie tylko Chiny. USA, a do 2007 roku także Rosja, są związane w tym zakresie postanowieniami traktatu INF. Podstawą do chińskich prac był pocisk Dong-Feng 21. Zaletą wykorzystania pocisku balistycznego jest jego prędkość (Mach 10) co minimalizuje czas atakowanego okrętu na reakcję oraz maksymalizuję energię kinetyczną głowicy. Pociąga to jednak za sobą problemy związane z namierzaniem celu w ostatniej fazie lotu. Nie może być to krzywa balistyczna ze względu na pozostający w ruchu cel. Wymaga to więc głowicy mogącej manewrować w końcowej fazie lotu oraz wysokiej jakości systemów C4IS. Pomimo pojawiających się doniesień o zakończonych sukcesem testach pocisków ASBM oraz wprowadzeniu ich w stan wstępnej gotowości ich ostateczne wprowadzenie na uzbrojenie sił zbrojnych ChRL wymagało będzie usprawnień systemów rozpoznania i naprowadzania oraz dalszych testów. Ostatecznym sprawdzianem będzie trafienie ruchomego celu, czego do tej pory nie próbowano.

Wnioski:

  1. W najbliższych latach prowadzone będą badania nad wprowadzeniem rozwiązań z pocisków rosyjskich do rodzimych ASCM, co będzie miało na celu m. in. zwiększenie prędkości przelotowej i ataku co przełoży się na zwiększenie szans na przebicie się przez system obronny celu.
  2. Prowadzone będą także próby pozyskania nowych technologii związanych z napędem i namierzaniem, szczególnie przy utrzymującej się współpracy rosyjsko-indyjskiej. Beż zmiany sytuacji międzynarodowej i/lub praktyki łamania postanowień umów licencyjnych nie wydaje się to możliwe w legalny sposób. Należy zatem spodziewać się zwiększonej aktywności ChRL w dziedzinie szpiegostwa gospodarczego.
  3. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo dostarczenia pocisków w pobliże celów należy spodziewać cię wykorzystania w tym celu okrętów podwodnych oraz lotnictwa morskiego.
  4. Lotnictwo (tradycyjne oraz UAVs) oraz środki satelitarne będą  rozwijane w celu zapewniania danych do naprowadzania pocisków ASBM. Należy także spodziewać się prób stworzenia wersji wystrzeliwanej z okrętów podwodnych. Nie zmienia to faktu, że broń ta ma tylko jeden rodzaj celów, jakim są amerykańskie lotniskowce.
Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
B. Zgliński: Rozwój pocisków przeciwokrętowych ChRL Reviewed by on 8 sierpnia 2013 .

Wraz ze wzrostem znaczenia Marynarki Wojennej Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej w ChRL nastąpił rozwój prac nad pociskami przeciwokrętowymi. Obecnie na wyposażeniu znajdują się pociski manewrujące typu cruise przenoszone przez lotnictwo, siły nawodne oraz okręty podwodne. Ich zasięg dochodzi do 350 kilometrów. Stanowią one narzędzie działań typu anti-access/area denial (A2/AD) na których wydaje się opierać strategia morska ChRL. Ważnym

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź