Artykuły,Mongolia news,Spotkania CSPA

A. Szaga: Relacja z 23. spotkania CSPA z Dr Agatą Bareją-Starzyńską – „Mongolia: przeszłość i teraźniejszość” + video

31 stycznia w siedzibie Centrum Studiów Polska-Azja miało miejsce 23. Spotkanie CSPA, którego gościem była dr Agata Bareja-Starzyńska – mongolista i tybetolog, zajmująca się buddyzmem w Tybecie i Mongolii. Temat spotkania brzmiał  „Mongolia: przeszłość i teraźniejszość”.

WNIOSKI ZE SPOTKANIA

NAJWIĘKSZE PROBLEMY MONGOLII

– niemal zupełne uzależnienie od rosyjskiej ropy naftowej (95 % sprowadzane jest z Rosji)

– problemy ekologiczne, związane z rozwojem gospodarczym kraju – głównie niszczenie środowiska naturalnego

– słabo rozwinięta infrastruktura

NAJWAŻNIEJSZE WYZWANIA MONGOLII

– migracja ze wsi do miast. W wielu przypadkach ludzie napływający z prowincji zasilają grupę bezrobotnych i margines społeczeństwa, gdyż nie mają żadnego wykształcenia

– odnalezienie własnej tożsamości w świetle zderzania się wpływów azjatyckich i zachodnich

– znaczne bezrobocie wśród wykształconej młodzieży

REKOMENDACJE

– dywersyfikacja partnerów gospodarczych, która pozwoli na wykorzystanie w pełni surowcowego potencjału Mongolii (większość wydobycia jest eksportowana do Chin)

– przestawienie się także na przetwórstwo surowców naturalnych, aby utrzymać obecny wzrost gospodarczy

REKOMENDACJE DLA POLSKI

– dostrzeżenie szansy inwestowania w Mongolii, jaką jest niesłychany wzrost gospodarczy tego kraju (obecnie najszybciej rozwijającego się państwa)

– wykorzystanie kontaktów, takich jak ostatnia oficjalna wizyta prezydenta Mongolii w naszym kraju, do zwiększenia współpracy

– ponowne otwarcie polskiej ambasady w Mongolii, zamkniętej w 2009 roku, jako wstęp do dalszego zacieśniania relacji

RELACJA ZE SPOTKANIA

W trakcie swojej prelekcji dr Agata Bareja-Starzyńska skupiła się głównie na historii Mongolii, sprawy współczesne natomiast zostały poruszone w trakcie pytań uczestników spotkania.

Mogołowie wyodrębnili się etnicznie około XII wieku. Najsłynniejszą postacią dla Europejczyków jest Czyngis-chan (Temudżyn), za życia którego zbudowane zostało imperium mongolskie. Największy obszar obejmowało ono w czasach panowania Kubilaj-chana, rozciągając się od Pacyfiku, przez państwa arabskie, aż do Europy Wschodniej. Początkowo Mongołowie najeżdżali na sąsiednie ludy osiadłe, gdy te nie chciały prowadzić wymiany z koczownikami. Szybko okazało się, że posiadali oni niezwykłą przewagę militarną i z łatwością podbijali inne plemiona. Czyngis-chan przeprowadził ważne reformy, takie jak przyjęcie pisma ujgurskiego, kodyfikacja prawa i zorganizowanie licznych oddziałów wojskowych.

Po śmierci Temudżyna władzę przejmowali jego potomkowie. Badacze mówią o okresie istnienia imperium mongolskiego jako o Pax Mongolica. Świadczyć o tym miałyby nieskrępowany rozwój handlu na jedwabnym szlaku, pokój na obszarze panowania Mongołów oraz wolość religijna, podyktowana pragmatyzmem w zarządzaniu podbitymi ludami. Przejawem pragmatycznego podejścia było także to, że przykładowo do administracji w Chinach nie wyznaczano etnicznych Chińczyków, którzy mogliby być nielojalni, tylko Arabów, Persów, bądź ludzi innych narodowości.

Jeszcze za panowania Kubilaj-chana zaczęły rozw

ijać się kontakty mongolsko-tybetańskie. Zawarty został polityczno-religijny układ „patron-kapłan”, w ramach którego tybetańscy mnisi mieli nauczać mongolskie elity w zamian za ochronę granic i niepodległości Tybetu. Po upadku imperium odnowienia takich relacji szukał Altan-chan (1543-83), który pomógł w obsadzeniu III Dalaj Lamy. Związki załamały się w XVII wieku, po podbiciu Tybetu przez mandżurską dynastię Qing, która rządziła w Chinach. Mandżurowie zajęli także południową Mongolię – dzisiejszą Mongolię Wewnętrzną, a w roku 1691zagarnęli cały kraj.

Na początku XX wieku miały miejsce dwa powstania mongolskie, przy czym oba odbyły się przy wsparciu Rosji. W 1921 roku wojska antybolszewickiego generała Romana von Ungern-Sternberga zajęły Ułan Bator i opanowały większość kraju. Jednak krótko potem Armia Czerwona zajęła całą Mongolię Zewnętrzną i zainstalowany został rząd komunistyczny. Podjęto decyzję o kolektywizacji majątków ludności oraz dochodziło do pogromów antybuddyjskich. W okresie panowania komunistów (do końca zimnej wojny) z pewnością nastąpiła poprawa życia Mongołów, ale wszelkie dane są propagandowe i nie można im w zupełności ufać.

W grudniu 1989 roku w Mongolii nastąpiły zmiany demokratyczne, a w 1992 roku uchwalono nową konstytucję, wzorowaną na normach europejskich. W latach 90., wraz z odejściem od gospodarki centralnie planowanej, mamy do czynienia ze zjawiskiem renomadyzacji, czyli powrotu dużej części ludności na stepy. Do dziś według oficjalnych danych (które dr Bareja-Starzyńska uważa za zawyżone) poza miastami żyje 40 % społeczeństwa. Obecnie w Mongolii ma miejsce zderzenie wpływów azjatyckich i zachodnich, głównie zaadaptowanych w czasach komunistycznych. Jednak w dzisiejszych czasach wyraźnie widać duże oddziaływanie trendów z Korei Południowej oraz Japonii. Z Chin Mongołowie czerpią wpływy niechętnie.

Uczestnicy spotkania dużo dopytywali o ostatnią wizytę prezydenta Mongolii w Polsce, która odbyła się w dniach 20-22 stycznia. Pierwszym pytaniem było, dlaczego prezydent nie wspomina w swoich wypowiedziach promujących Mongolię o buddyjskim dziedzictwie tego kraju. Prelegentka wyjaśniała, że Tsakhiagiin Elbegdorj pobierał wykształcenie w Europie, a poza tym chce pokazać, że nie tylko przeszłość jego państwa się liczy, ale także chciał zaznaczyć nowoczesność Mongolii. Padły także pytania o siłę polityczną ruchów religijnych (która jest znikoma) oraz czy jest możliwe, że Mongołowie będą szukać następnego wcielenia Dżecundampy (religijnego przywódcy kraju, którego ósma reinkarnacja zmarła w 1924 r.). Gość CSPA uznała, że powrót do monarchii jest niemożliwy, ale być może pojawi się pomysł wciągnięcia religii do polityki. Ekspertka CSPA dr Krystyna Palonka zapytała się następnie o mongolski system edukacji i szkolnictwo wyższe. Okazuje się, że dzieci z prowincji wyjeżdżają do miast do szkół z internatem lub mieszkają u krewnych, a obowiązkowa edukacja trwa 10 lat. Obecnie w Mongolii powstaje też coraz więcej prywatnych uczelni wyższych. Poruszony został także temat Mongołów z Mongolii Wewnętrznej (na terytorium Chin).

Opracował: Adam Szaga  

VIDEORELACJA 

Dzięki hojności naszych darczyńców, udało nam się zrealizować poniższe nagranie z tego spotkania, które mogą obejrzeć ci z Was, którzy mieszkają w Azji lub w innych miastach w Polsce. 

zp8497586rq
Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
A. Szaga: Relacja z 23. spotkania CSPA z Dr Agatą Bareją-Starzyńską – „Mongolia: przeszłość i teraźniejszość” + video Reviewed by on 11 lutego 2013 .

31 stycznia w siedzibie Centrum Studiów Polska-Azja miało miejsce 23. Spotkanie CSPA, którego gościem była dr Agata Bareja-Starzyńska – mongolista i tybetolog, zajmująca się buddyzmem w Tybecie i Mongolii. Temat spotkania brzmiał  „Mongolia: przeszłość i teraźniejszość”. WNIOSKI ZE SPOTKANIA NAJWIĘKSZE PROBLEMY MONGOLII – niemal zupełne uzależnienie od rosyjskiej ropy naftowej (95 % sprowadzane jest z

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Adam Szaga - koordynator działu News, redaktor portalu www.polska-azja.pl. Student drugiego stopnia w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego (specjalizacja wschodnioazjatycka). Główne obszary zainteresowań: polityka zagraniczna Japonii, japońskie stosunki z innymi graczami w regionie Azji i Pacyfiku, państwa ASEAN. Swoje pasje rozwijał m.in. podczas pobytu na stypendium w Japonii. Autor artykułów publicystycznych poświęconych wyżej wymienionej tematyce.