Artykuły,Publicystyka

A. Jakubowski: recenzja książki Anny Jaklewicz „Po drugiej stronie raju”

„Po drugiej stronie raju” to najnowsza książka Anny Jaklewicz i zarazem jedna z niewielu pozycji na temat Indonezji na polskim rynku wydawniczym.

Indonezja to bowiem kraj- zagadka; poza garstką podróżników i ciekawskich- miejsce szerszej w Polsce nieznane, odległe, leżące gdzieś pośród azjatyckich palm, plaż i egzotycznych owoców.

Autorka wchodzi do tego świata z ciekawością i otwartą głową. Odwiedza morskie osady, ukryte w dżungli wioski, mniejsze i większe miasta, w których spotyka się z miejscową ludnością. Zapiski z tych spotkań, połączone z opisem miejscowego folkloru tworzą obraz Indonezji- kraju pełnego pozornych sprzeczności, kontrastów, wielu problemów i patologii, ale także uśmiechniętych ludzi, którzy z pogodą ducha przeciwstawiają się codziennym trudom życia.

Każdy z pięciu rozdziałów książki to relacja z podróży do innego regionu tego złożonego z kilkunastu tysięcy wysp kraju. Szczególnie ciekawy wydał mi się fragment opisujący postrzeganie płci wśród zamieszkujących południową część wyspy Sulawesi Bugajczyków. Wierzą oni bowiem w istnienie nie dwóch, a… pięciu płci. To odpowiednio mężczyzna, kobieta, biologiczny mężczyzna czujący się kobietą, biologiczna kobieta czująca się mężczyzną oraz piąta płeć- bissu, osoba nie potrafiąca do końca się określić.

Co zaskakujące w muzułmańskim społeczeństwie bissu nie tylko cieszą się powszechnym szacunkiem, ale sprawują wręcz funkcję szamanów i mędrców. Bugijczycy wierzą bowiem, że bissu „są androgeniczni, więc lepsi, bo wybrał ich Allah. Jeśli ktoś miałby szansę na kontakt z pozaziemskim światem, to tylko oni.”

Książka pełna jest podobnych ciekawostek- o podwodnych bombach pomagających rybakom, a czasem odrywającym im kończyny; o ciałach zmarłych, które nieraz latami leżą w domach czekając na pogrzeb; o potomkach holenderskich kolonizatorów żyjących w sąsiedztwie europejskich fortów, które dziś pokrywa dżungla.

Wszystkie te historie, choć ciekawie opisane, wydają się niekompletne. Książce brakuje bowiem szerszej perspektywy; jakieś głównej narracji, która potrafiłaby uporządkować barwne opisy życia na odległych wyspach.

Według prognoz PwC i Banku Światowego, Indonezja w 2050 będzie czwartą gospodarką globu (sic). Już dziś kraj ten, ze swoją prawie 300 milionową populacją, stabilnym systemem politycznym i błyskawicznie rosnącą gospodarką, jest jednym z najważniejszych państw azjatyckim i jednocześnie największym krajem muzułmańskim na świecie.

„Po drugiej stronie raju” powinno być czytane w tym kontekście. Opowieści o wioskach leżących gdzieś za spowitą gęstą mgłą dżunglą przypadną do gustu szczególnie podróżnikom i osobom ciekawym świata. Powinny być jednak przepuszczone przez filtr; to raczej wycięte skrawki indonezyjskiej codzienności- impresje ze świata, który już odchodzi.

Antoni Jakubowski

Udostępnij:
  • 7
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    7
    Udostępnienia
A. Jakubowski: recenzja książki Anny Jaklewicz „Po drugiej stronie raju” Reviewed by on 22 czerwca 2017 .

„Po drugiej stronie raju” to najnowsza książka Anny Jaklewicz i zarazem jedna z niewielu pozycji na temat Indonezji na polskim rynku wydawniczym. Indonezja to bowiem kraj- zagadka; poza garstką podróżników i ciekawskich- miejsce szerszej w Polsce nieznane, odległe, leżące gdzieś pośród azjatyckich palm, plaż i egzotycznych owoców. Autorka wchodzi do tego świata z ciekawością i otwartą głową.

Udostępnij:
  • 7
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    7
    Udostępnienia

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź