Komentarz eksperta,Top news

A. Brona: Ostatnia prosta do XIX Kongresu Narodowego. Szóste plenum CK KPCh i jego konsekwencje

Od 24 do 27 października w hotelu Jingxi w Pekinie odbyło się szóste zgromadzenie plenarne (plenum) Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin (CK KPCh) wybranego podczas XVIII Kongresu Narodowego KPCh w 2012 roku. Wzięło w nim udział 348 delegatów (197 członków CK oraz 151 tzw. zastępców) oraz zaproszenie goście, przede wszystkim członkowie Centralnej Komisji ds. Inspekcji Dyscypliny.  Tematem przewodnim spotkania była wewnątrzpartyjna dyscyplina.

Plena CK KPCh odbywają się raz lub dwa razy do roku. W trakcie pierwszego i drugiego plenum zwyczajowo wybierane są władze partyjne oraz zatwierdzani są kandydaci do objęcia wysokich stanowisk państwowych. Kolejne zgromadzenia plenarne można nazywać „programowymi” – prezentują one w dużej mierze kierunek w którym zmierza polityka państwa w najbliższych miesiącach, a sprawy personalne schodzą na drugi plan. W XVIII kadencji CK zajmowały się one kolejno: pakietem reform wolnorynkowych (trzecie plenum w listopadzie 2013), reformą systemu sprawiedliwości (czwarte plenum w październiku 2014) oraz XIII planem pięcioletnim i rozluźnieniem polityki planowania rodziny (tzw. polityki jednego dziecka, piąte plenum w październiku 2015). Szóste plenum skupiło się na wewnątrzpartyjnej dyscyplinie. W jej ramach dwa najważniejsze tematy to zinstytucjonalizowanie obecnie trwającej kampanii antykorupcyjnej oraz wzmocnienie mechanizmów egzekwowania decyzji podjętych na szczeblu centralnym przez jednostki partyjne i państwowe niższego szczebla.

Kampania antykorupcyjna rozpoczęła się tuż po przejęciu przez Xi Jinpinga stanowiska sekretarza generalnego KPCh (listopad 2012) i trwa nieprzerwanie do dziś. W jej ramach walczono z tzw. tygrysami i muchami, czyli urzędnikami wyższego i niższego szczebla oraz wyprowadzaniem za granicę nielegalnie pozyskanych środków finansowych. Jednymi z ciekawszych (jak na państwo de facto jednopartyjne) przejawów walki z korupcją było odwołanie z Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych 45 delegatów z prowincji Liaoning, którzy byli zaangażowani w fałszowanie wyborów w 2013 roku, dzięki którym zostali przedstawicielami w ogólnonarodowym Parlamencie. O wiele ważniejsze jest jednak to, że kampania antykorupcyjna pozbawiła stanowisk dziesiątki tysięcy niskiej rangi urzędników oraz 23 członków (6% początkowego składu) CK KPCh. Wszystko wskazuje na to, że Xi Jinping planuje kontynuować tę politykę do końca swoich rządów, tj. najprawdopodobniej do przełomu lat 2022/2023. Za jeden z pierwszych etapów instytucjonalizacji obecnej kampanii można uznać przyjęcie przez CK dokumentu „Regulacje ds. wewnątrzpartyjnego nadzoru w KPCh” (chiń. 中国共产党党内监督条例Zhōngguó gòngchǎndǎng dǎng nèi jiāndū tiáolì) oraz „Wskazówki dot. wewnątrzpartyjnego życia politycznego w nowej sytuacji” (chiń. 关于新形势下党内政治生活的若干准则Guānyú xīn xíngshì xià dǎng nèi zhèngzhì shēnghuó de ruògān zhǔnzé). Ma to na celu wzmocnienie wpływu centrali nad władzami lokalnymi oraz zwiększenie dyscypliny partyjnej. Nowe narzędzia mają także pozwolić Xi Jinpingowi na skuteczniejsze egzekwowanie podjętych decyzji.

Źródło: en.wikipedia.org

Źródło: en.wikipedia.org

Wzmocnieniu pozycji Xi Jinpinga może również służyć uznanie go przez Komitet Centralny za „kluczową” osobę lub „jądro” (chiń. 核心Héxīn) w CK KPCh. Z drugiej jednak strony należy pamiętać, że dotychczas przewodniczący Xi osiągnął o wiele wyższą pozycję polityczną niż jego poprzednicy – Hu Jintao i Jiang Zemin. Stało się to m.in. poprzez stworzenie nowych instytucji rządowych pod swoim nadzorem, takich jak Centralna Grupa Wiodąca ds. Wszechstronnego Pogłębiania Reform (chiń. 中央全面深化改革领导小组Zhōngyāng Quánmiàn Shēnhuà Gǎigé Lǐngdǎo Xiǎozǔ) czy Narodowa Komisja Bezpieczeństwa (chiń. 中央国家安全委员会 Zhōngyāng Guójiā’ānquán Wěiyuánhuì). W tym kontekście otrzymanie nowego tytułu przez Xi nie koniecznie musi oznaczać zwiększenie jego autorytetu i władzy, a raczej potwierdzenie powszechnie panującej opinii o tym przywódcy. Zwłaszcza, że nie jest to tytuł nowy – w ten sposób określano Mao Zedonga, Deng Xiaopinga czy Jiang Zemina. Hu Jintao nie otrzymał go prawdopodobnie z uwagi na swoją niską pozycję polityczną (jego rządy zdecydowanie lepiej określa termin „administracja duetu Hu-Wen” niż „administracja Hu Jintao”).

Podkreślenie lojalności partii wobec przywództwa Xi Jinpinga ma jeszcze jeden aspekt. W ostatnich latach podjął on wiele niezbyt popularnych w kręgach sił zbrojnych decyzji: redukując personel o 300 tys. osób, reformując system dowodzenia czy skupiając kampanię antykorupcyjną na kadrze oficerskiej, przez co skazano lub objęto śledztwem kilkadziesiąt wysokiej rangi wojskowych. Wśród nich znaleźli się m.in. Xu Caihou, Guo Boxionga (obaj byli wiceszefami Centralnej Komisji Wojskowej) czy Gu Junshana (szef Generalnego Departamentu Logistyki). Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza zawsze pełniła ważną rolę w polityce wewnętrznej Chin, a kolejni sekretarze generalni KPCh w najnowszej historii partii (począwszy od Jiang Zemina) inwestowali dużo czasu w zbudowanie dobrych relacji z wojskiem, tak aby być pewnym ich bezwzględnej lojalności. W tym przypadku im silniejsza pozycja Xi w partii, tym łatwiej będzie mu wymuszać na siłach zbrojnych pożądane działania na siłach zbrojnych.

W trakcie szóstego plenum podjęto również decyzję o rozpoczęciu przygotowań do XIX Kongresu Narodowego KPCh, który odbędzie się jesienią 2017 roku. Oznacza to formalny początek wielkiej rozgrywki o nominacje na wysokie stanowiska partyjne. Zgodnie z tzw. „niepisanymi regułami” (które jednak można naginać do własnych potrzeb) na emeryturę powinno odejść 5 z 7 członków Komitetu Stałego Biura Politycznego CK KPCh oraz ponad 60% członków samego CK. W 2017 roku spodziewany jest też wybór następcy Xi Jinpinga, który zajmie jego miejsce na przełomie 2022/2023 roku, jednak jego wybór nie jest tak pewny jak jeszcze kilka miesięcy wcześniej. Spekulacje odnośnie nominacji na najwyższe stanowiska napędza kampania antykorupcyjna, która doprowadziła do upadku wielu polityków, którzy wydawali się być kandydatami do awansu, m.in. Su Shulina czy Zhou Benshuna. Można się spodziewać, że w nadchodzącym roku zostanie poddany dochodzeniu jeszcze nie jeden wysokiej rangi polityk chiński. W międzyczasie Xi Jinping i inni ważni liderzy partii będą starali się zapewnić jak najlepszą pozycję dla swoich współpracowników i protegowanych, tak aby zapewnić im drogę do awansu nie tylko w 2017 roku, ale także w 2022.

Przyjęte na zgromadzeniu plenarnym CK nowe zasady odnośnie egzekwowania dyscypliny w partii oraz zbliżający się kongres KPCh będą napędzały spekulacje co do kierunku, w którym zmierzać ma najludniejsze państwo świata na przełomie drugiej i trzeciej dekady XXI wieku. Gdy w mediach opadnie kurz zbliżających się wyborach w Stanach Zjednoczonych i spodziewanych protestach wyborczych, uwaga świata skupi się na Pekinie. Wszyscy będą obserwowali „kampanię” do nowych władz KPCh. Kampanię, która będzie zdecydowanie bardziej „cicha”, zakulisowa i całkowicie innego rodzaju niż ta w USA. Jednakże jej wynik będzie dla świata równie ważny, jak decyzja Amerykanów kto zostanie nowym rezydentem Białego Domu.

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
A. Brona: Ostatnia prosta do XIX Kongresu Narodowego. Szóste plenum CK KPCh i jego konsekwencje Reviewed by on 7 listopada 2016 .

Od 24 do 27 października w hotelu Jingxi w Pekinie odbyło się szóste zgromadzenie plenarne (plenum) Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin (CK KPCh) wybranego podczas XVIII Kongresu Narodowego KPCh w 2012 roku. Wzięło w nim udział 348 delegatów (197 członków CK oraz 151 tzw. zastępców) oraz zaproszenie goście, przede wszystkim członkowie Centralnej Komisji ds. Inspekcji

Udostępnij:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

O AUTORZE /

Avatar

Pozostaw odpowiedź